×

هشدار

JUser: :_بارگذاری :نمی توان کاربر را با این شناسه بارگذاری کرد: 667

 ضدیت بهائیت با روحانیت شیعه ، چرا ؟

چهارشنبه, 04 اسفند 1395 07:45 نوشته شده توسط  اندازه قلم کاهش اندازه قلم کاهش اندازه قلم افزایش اندازه قلم افزایش اندازه قلم

کوتاه و خواندنی :

بهائیت در ایران :  بررسی‌های گفته ها و مکتوبات مستشرقانی که از طرف دولت‌های استعماری در کشورهای اسلامی مأموریت داشتند؛ پیرامون یک مسئله دور می‌زند " احساس خطر اساسی از اسلام " .  سِرّ این احساس خطر، در احکام و تعالیم اسلام نهفته است. زیرا تعالیم حیات‌بخش اسلام، به پیروان خود اجازه‌ی ذلّت‌پذیری نداده و ایشان را به مقابله‌ی با ظالمین متجاوز فرا می‌خواند. از این‌رو در آیات قرآن، از مقابله‌ی مسلمین با ظالمین، دفاع و به آنان وعده‌ی نصرت داده شده است: «أُذِنَ لِلَّذينَ يُقاتَلُونَ بِأَنَّهُمْ ظُلِمُوا وَ إِنَّ اللَّهَ عَلي‏ نَصْرِهِمْ لَقَديرٌ [حج/39]؛ به مسلمانان که مورد قتل (و غارت) قرار گرفته‌اند رخصت (جنگ با دشمنان) داده شد، زیرا آن‌ها از دشمن سخت ستم کشیدند و همانا خدا بر یاری آن‌ها قادر است».

با در نظر گیری اصل ظلم‌ستیزی در اسلام، استعمار با به کارگیری ترفند مذهب‌سازی و با هدف شکستن کیان و اقتدار مذهبی، در اوایل قرن نوزدهم میلادی، دست به تحرکاتی در آسیا (خصوصاً) خاورمیانه زد و در اندک زمانی، فرقه‌هایی وابسته به خود را به وجود آورد. سلطه‌طلبان که در این راه، علمای دین را بزرگ‌ترین مانع بر سر راه منافع خود دیده و دریافته بودند که اقتدار ملّت، از ناحیه‌ی مذهب شیعه است و به این نتیجه رسیدند که برای از بین بردن این اقتدار و مقاومت، باید گامی اساسی برداشت.
چرا که حقیقتاً علمای اسلام، به فرموده‌ی ائمه‌ی اطهار (علیهم السلام)، حافظان دین و ارزش‌های اسلامی و پناهگاه مردم در عصر غیبت به شمار می‌آیند. هم‌چنان که حضرت مهدی
 (عجّل الله تعالی فرجه الشریف) در توقیع خود فرمودند: «... وَ أَمَّا الْحَوَادِثُ الْوَاقِعَةُ فَارْجِعُوا فیها إِلَی رُوَاةِ حَدِیثِنَا فَإِنَّهُمْ حُجَّتِی عَلَیکمْ وَ أَنَا حُجَّةُ اللَّهِ عَلَیهِمْ [1]؛ و اما در حوادث و رخدادهایی که پیش می‌آید به راویان احادیث ما رجوع کنید، زیرا آنان حجت من بر شما و من حجت خدا بر آنان هستم».
بروز برخی وقایع مهم نظیر: فتواهای شورانگیز دینی (که در جنگ‌های دوره‌ی قاجار، مردم را به جهاد علیه کفار و متجاوزین تحریک می‌کرد) [2] و رویدادهایی مانند تحریم تنباکو [3] (که سبب کوتاهی دست استعمارگران از غارت کشورمان می‌گشت) استعمار را بر آن داشت تا هرچه بیشتر، در برخورد با جامعه‌ی روحانی شیعه و حذف کامل آن، گام بردارد.
لذا از یک طرف با حمایت از جریان شیخیه و اعتقاد به رُکن رابع [4]، فقهای شیعه (که نایبان عام ائمه در عصر غیبت به حساب می‌آمدند) را هدف تیرهای زهرآگین استعماری خود قرار دادند و از طرفی دیگر، با ایجاد فرقه‌های نوظهوری هم‌چون بهائیت، اندیشه‌های اصیل و ظلم‌ستیز اسلام را منسوخ اعلام کردند [5] تا هرچه بیشتر، راه نفوذ و سلطه‌ی خود را هموار سازند.
لذاست که سرکردگان خودفروخته بهائیت و تابعین آن‌ها از زمان تشکیل خود، در مسیر از میان بردن جامعه‌ی روحانی شیعه بسیار کوشیده و در تبلیغات خود مکرراً اعلان می‌کنند: «بهائیت، به حذف کامل آخوند اعتقاد دارد لذا به قول احمد کسروی، این قشر مفت خور، آخوند جماعت به ضدّیت با بهائیت برخاست».[6]

پی‌نوشت:

[1]. شیخ صدوق، کمال‌الدین و تمام النعمة، تهران: اسلامیه، 1395 هجری قمری، چاپ دوم، ج2، حیث چهارم، باب ذکر التوقیعات الواردة عن القائم (علیه السلام)، ص 484.
[2]. جمعی از مستشرقین، تاریخ ایران از زمان باستان تا امروز، ترجمه کیخسرو کشاورزی، تهران: پوشیل، چاپ اول، 1359، ص 324.
[3]. عباس قدیانی، فرهنگ جامع تاریخ ایران، تهران: آرون، چاپ ششم، 1387، ج 2، ص 432.
[4]. جهت مطالعه‌ی بیشتر بنگرید به مقاله‌ی:
 رکن رابع در نظر شیخیه
[5]. نظیر مقابله با جهاد و دفاع در اسلام و منسوخ و مذموم اعلام کردن آن؛ جهت مطالعه‌ی بیشتر بنگرید به مقاله‌ی:
 مقابله با حفظ تمامیت أرضی توسط بهائیت!
[6]. به نقل از خبرگزاری وابسته به تشکیلات بهائیت، موسوم به «بهائی کمپ».

 

 

خواندن 1534 دفعه
این مورد را ارزیابی کنید
(0 رای‌ها)

معرفی رهبران بهائیت

  • زرین تاج قزوینی

     

    زرین تاج قزوینی (فاطمه یا ام السلمه) مشهور به طاهره قُرهالعَین یا طاهره بَرَغانی (زاده 1228 قمری برابر با 1823 میلادی در قزوین - درگذشته 1268 قمری برابر با 1850 میلادی).

     

    ادامه مطلب...
  • شوقي افندي

    شوقي افندي ملقب به شوقي رباني (1314-1377/1336ش) فرزند ارشد دختر عبدالبهاء بود که بنا به وصيت وي، در رساله اي موسوم به الواح و وصايا به جانشيني وي منصوب شده بود.

    ادامه مطلب...
  • علی محمد باب

    علی محمد باب شیرازی، موسس بابیت است. او شاگرد سید کاظم رشتی بود که با بهره گیری از افکار شیخیه، ادعای بابیت، امامت، خدایی و … کرد و در آخر توبه نامه نوشت و خود را هیچ دانست.

    ادامه مطلب...
  • سید کاظم رشتی

    سيد كاظم رشتي بن سيد قاسم بن سيدحبيب از سادات حسيني مدينه ، زبده ترين شاگرد شيخ احمد احسائي بود که پس از مرگ شيخ رهبري  شيخيه را برعهده گرفت.

    ادامه مطلب...
  • عباس افندی (عبدالبهاء)

    عباس افندي (1260-1340) ملقب به عبدالبهاء، پسر ارشد ميرزا حسينعلي است و نزد بهائيان جانشين وي محسوب مي گردد.

    ادامه مطلب...

مبارزان با بهائیت

cache/resized/ccaca808332350bd352314a8e6bdb7dd.jpg
یکی از حوادث مهم زندگی آیت الله بروجردی تقارن سال
cache/resized/a2c88199bdee2998adc4f97d46fdb662.jpg
ملا محمد سعید بارفروشی معروف به سعید العلما یکی