چاپ کردن این صفحه

ادوارد برون : شیخیه ریشه اعتقادی بابیه و بهائیه

چهارشنبه, 10 مرداد 1397 06:47 نوشته شده توسط  اندازه قلم کاهش اندازه قلم کاهش اندازه قلم افزایش اندازه قلم افزایش اندازه قلم

نکته :

بهائیت در ایران : در تاریخ جریان بابلیت آنچه بعنوان اساسی ترین تفکر بابیت بیان شده اعتقاد به رکن رابع بوده است . این همان اصلیست که بعدها علی محمد باب از آن بهره برد و خود را بعنوان رکن رابع (رابط بین مردم و امام غائب ) معرفی نمود . و چون بر او شیرین افتاد ادعاهای دیگری را مطرح نمود . البته همانطور که در تاریخ بهائیت میخوانیم با استفاده از همین دیدگاه من یظهرالله اعلام موجودیت میکنند . پس میتوان نتیجه گرفت که رکن رابع احسائی معتقد به تفکر شیخیه اصلی ترین عامل انحراف مدعیان دروغین بوده است . حال نظری داریم به نگاه ادوارد برون در این رابطه :

ادوارد براون که نزد بهائیان از جایگاه ویژه‌ای برخوردار است، در مقدمه‌ی خود بر کتاب نقطة الکاف، ریشه‌ی فرقه‌ی بابیت و مسلک شیخیه را یکی دانسته است. اما این ادعا زمانی بیشتر تقویت می‌شود که مدعی قائمیت بابیت، خود را شاگرد مکتب شیخیه می‌دانسته و از عقاید باطل پیشوایان شیخی، برای توجیه قائمیت خود و ادعای نسخ اسلام استفاده کرده است.

 

ادوارد براون محقق و جاسوس انگلیسی (1) بیان میکند : «میرزا علی‌محمد باب و رقیب او حاجی کریم خان کرمانی، که هنوز ریاست شیخیه در اعقاب اوست، هر دو از این فرقه (یعنی شیخیه) بودند. بنابراین، اصل و ریشه‌ی طریقه‌ی بابیه را در بین معتقدات و طریق شیخیه باید جستجو نمود».(2)
اما این ادعا زمانی بیشتر تقویت می‌شود که مدعی قائمیت بابیت، به شاگردی خود در مکتب شیخیه اعتراف کرده است.(3)جالب است بدانیم که پیامبرخوانده‌ی بهائی نیز از پیشوایان شیخیه (احمد احسائی و کاظم رشتی)، با عناوین نیّرین أعظم و منادی ظهور علی‌محمد شیرازی یاد کرده است.(4)
پیشوایان مسلک شیخی با دارا بودن عقایدی بر خلاف مسلمانان (نظیر انکار معاد جسمانی و اعتقاد به مهدویت نوعی)، زمینه را (خواسته یا ناخواسته (5)) برای شیوع بدعت بابیت فراهم کرده و از این‌رو نویسندگان بابی و بهائی، از آنان به نیکی یاد کرده‌اند.

پی‌نوشت:
1-  جهت مطالعه‌ی بیشتر، مراجعه کنید به سایت مشرق، مقاله‌ی:
 ادوارد براون؛ جاسوس MI6 در پوشش «شرق‌شناس»
2-  میرزاجانی کاشانی، نقطة الکاف، با مقدمه‌ی فارسی ادوارد براون، هلند: بی‌نا، 1910 م، ص 9، یط، فح.
3- ر.ک: محمدعلی فیضی، حضرت نقطه اولی، تهران: مؤسسه‌ی ملّی مطبوعات امری، 132 بدیع، ص 107.
4-  حسينعلی نوری، ايقان، هوفمایم آلمان: لجنه‌ی ملّی نشر آثار امری به زبان فارسی و عربی، 1998 م، ص 43.
5- ر.ک: شیخ احمد احسایی و کاظم رشتی، اسرار الإمام المهدی، بیروت: دارالمحجه البیضاء، چاپ اول، 1425 ق، ص 95.

خواندن 522 دفعه
این مورد را ارزیابی کنید
(0 رای‌ها)

Super User

آخرین‌ها از Super User