مکاشفات جنسی حسینعلی نوری (بهاء) !!!

چهارشنبه, 28 فروردين 1398 06:19 نوشته شده توسط  اندازه قلم کاهش اندازه قلم کاهش اندازه قلم افزایش اندازه قلم افزایش اندازه قلم

بهائیت در ایران : در مطلب قبل آوردیم که جناب  نوری بدلیل خجالت کشیدن از بیانحکم لازم در مورد همجنس بازی وهمجنس گرایان طفره رفته و این در حالی است که همین جناب در جائی دیگر به مکاشفات جنسی خود میپردازد . و تعجب آنجاست که طبق باور بهائیت، مكاشفات پيامبران حقيقی هستند و در عالم بيداری رُخ می‌دهد. اما پیامبرخوانده‌ی بهائیت در برخی مکاشفاتش، از عشق بازی خود با روح القدس سخن به میان آورده است! اما به راستی مگر روح القدس در منظر بهائیت، همان روح مقدسی نیست که پیامبران را در انجام رسالتشان یاری می‌کرد؟! پس چگونه جناب بهاء با او عشق‌بازی می‌کرد؟!

قبل از توضیح مطلب باید ایننکته را یاد آور شویم که  کشف به معنای اطّلاع بر ماورای‌ ‌حجاب و مکشوف شدن صُور و حقایق مثالی و برزخی در مراتب مختلف می‌باشد و اگر‌ ‌معنای غیبی یعنی اسماء و صفات حق، و امور حقیقی (یعنی عالم جبروت و ملکوت)، ‌به قلب سالک طلوع کند و این نورانیت، سالک را به مقام حق‌الیقین، وجوداً، و عین‌ ‌الیقین، شهوداً، برساند، حالت «مکاشفه» پدید آمده است.

مبلّغان  بهائی نیز تاکید دارند که مكاشفات پيامبران حقيقی هستند و مکاشفات ایشان در عالم بيداری رُخ می‌دهد؛ همچنان که عبدالبهاء گفته است: «کشفيّات روحانيّه بر دو قسم است يک قسم رؤيای انبياست و اکتشافات روحانيّه اصفيا و رؤيای انبياء خواب نيست بلکه اکتشافات روحانيست و اين حقيقت دارد می‌فرمايد که شخصی را در چنين صورتی ديدم و چنين گفتم و چنان جواب داد اين رؤيا در عالم بيداری است نه خواب بلکه اکتشافات روحانيست که به عنوان رؤيا می‌فرمايد».(1)

جالب است بدانید در مکتوبات جناب نوری آمده ، که پیامبرخوانده‌ی بهائی در یکی از مکاشفات خود، از روح القدس درخواست داشت تا سینه‌های صیقلی‌اش را از او پنهان نکند: «اكشفى برقع السّتر مِن وَجهک الحورا لعلّ بِذلکَ تنشقّ حجبات الأكبر عن وجه هؤلاء... اطلعى عن اُفق الرّضوان بجمال الرّحمن و علّقى حول ثديیک من جعدک الرّيحان لتهبّ علی العالمين نفحات ربّک المَنّان إيّاک أن تسترى ترائب المصقول عن ملأ الظّهور... (2)؛ حجاب را از صورتت برگير شايد كه حَجب بزرگ از صورت اين مردمان جدا شود... طلوع كن از اُفق رضوان به جمال رحمان و دور سينه‌هايت موهای خوش‌بويت را آويزان كن تا بر عالمين ارزانی داری بوی خوش پرودگار منانت را. مبادا سينه‌های صيقلی را از ملاء ظهور (:بخوانید بهاء) پنهان كنی و زلف‌های قدسی را از لحظات انس بپوشانی»
و یا در جایی دیگر پیامبر خوانده متوهم ، اول آنکه روح القدس را موجودی با غرایز جنسی تلقی کرده ودوم اینکه  خود پیشگام شده و سینه‌های روح القدس را برهنه کرده است: «ثمّ بعد ذلک نزلت و تقرّبت و جائت حتّى وقفت تلقائى و كنت متحيّراً فى لطائف خَلقها و بدايع خُلقها و وجدت فى نفسى ولهاً من شوقها و جذبةً من حُبّ‌ها رفعتُ يدى إليها و كشفت ذيل القناع عن كتفها... (3)؛ سپس پايين آمد و نزدیک شد و آمد تا اينكه در برابرم ايستاد. من در لطايف خلقت و بدايع خُلقش متحير بودم. درون خود ولهی يافتم به خاطر شوق و جذبه‌ای كه از دوستی او داشتم. پس دستم را بلند كردم و پايين مقنعه‌اش را از روی كتف‌هايش برداشتم. موهای او را يافتم كه موج مانند و مجعّد (: پُر پیچ و تاب) بر روی كمرش پخش شده بودند و حلقه حلقه تا نزدیک (كف) پايش آويزان بودند... در اين هنگام مجذوب، حيران، و مست شدم از لحن بی‌نظیرش، پس دستم را دوباره بالا بردم وسينه‌ای از سينه‌هايش را كه پشت لباسش پنهان بود برهنه كردم و در اين هنگام آسمان‌ها از تلألؤ نورش روشن شد»

این الواح در کتاب آثار قلم أعلی از نسخه‌ی سال 125 بدیع به بعد، توسط تشکیلات بهائیت سانسور و حذف شده که البته نسخه‌ی قبل از ویرایش آن هنوز موجود است.

بطور قطع مبلغان بهائی توجیه خواهند کرد منظور بهاءالله در مورد لخت کردن سینه‌های روح القدس، معانی ظاهری که فکر می‌کنید نیست، بلکه ایشان مکاشفات خودشان را به این صورت تشبیه کرده‌اند.

باید در پاسخ یاد آور شویم ،  مگر جناب بهاء تأویل گفته‌های خودش را ممنوع اعلام نکرده است؟![4] از طرفی مگر شما در ابتدای بحث قول عبدالبهاء را ذکر نکردید که وی کشفیات پیامبران را حقیقی و در عالم بیداری معرفی نمود؟! با این حال مگر روح القدس در منظر بهائیت، همان روح مقدسی نیست که پیامبران را در انجام دادن رسالتشان یاری می‌کرد؟!(5) پس چگونه جناب بهاء در مکاشفاتش با او عشق‌بازی کرده و سینه‌هایش را لخت کرده است؟!

تصور شما از این موجود دیوانه چیست ؟

پی‌نوشت:
1- عباس افندی، مفاوضات، مصر: فرج‌الله زکی الکردی، 1920 م، ص 177-176.
2- حسینعلی نوری، آثار قلم أعلی، تهران: مؤسسه‌ی ملّی مطبوعات امری، 125 بديع، ج 2، لوح 11، ص 576-575.
3- همان، ج 4، ص 381.
4- ر.ک: اشراق خاوری، گنجینه حدود و احکام، نسخه‌ی الکترونیکی، ص 341.
5- ر.ک: عباس افندی، خطابات، مصر: به همّت فرج‌الله زکی الکردی، چاپ 1، 1921 م، ج 2، ص 151-150.

 

خواندن 38 دفعه
این مورد را ارزیابی کنید
(0 رای‌ها)

معرفی رهبران بهائیت

  • زرین تاج قزوینی

     

    زرین تاج قزوینی (فاطمه یا ام السلمه) مشهور به طاهره قُرهالعَین یا طاهره بَرَغانی (زاده 1228 قمری برابر با 1823 میلادی در قزوین - درگذشته 1268 قمری برابر با 1850 میلادی).

     

    ادامه مطلب...
  • شوقي افندي

    شوقي افندي ملقب به شوقي رباني (1314-1377/1336ش) فرزند ارشد دختر عبدالبهاء بود که بنا به وصيت وي، در رساله اي موسوم به الواح و وصايا به جانشيني وي منصوب شده بود.

    ادامه مطلب...
  • علی محمد باب

    علی محمد باب شیرازی، موسس بابیت است. او شاگرد سید کاظم رشتی بود که با بهره گیری از افکار شیخیه، ادعای بابیت، امامت، خدایی و … کرد و در آخر توبه نامه نوشت و خود را هیچ دانست.

    ادامه مطلب...
  • سید کاظم رشتی

    سيد كاظم رشتي بن سيد قاسم بن سيدحبيب از سادات حسيني مدينه ، زبده ترين شاگرد شيخ احمد احسائي بود که پس از مرگ شيخ رهبري  شيخيه را برعهده گرفت.

    ادامه مطلب...
  • عباس افندی (عبدالبهاء)

    عباس افندي (1260-1340) ملقب به عبدالبهاء، پسر ارشد ميرزا حسينعلي است و نزد بهائيان جانشين وي محسوب مي گردد.

    ادامه مطلب...

مبارزان با بهائیت

cache/resized/ccaca808332350bd352314a8e6bdb7dd.jpg
یکی از حوادث مهم زندگی آیت الله بروجردی تقارن سال
cache/resized/a2c88199bdee2998adc4f97d46fdb662.jpg
ملا محمد سعید بارفروشی معروف به سعید العلما یکی