وقتی که صحبت از درگیری و مقابلهی با دشمنان صریح جمهوری اسلامی می شود، بعضیها ایراد می کنند که «آقا! چرا همیشه می گویید دشمنی، همیشه می گویید مبارزه؟» اینها غفلت می کنند، توجّه ندارند. این مبارزه را آنها شروع کردند، آمریکا شروع کرد، دشمنان وابستهی به آمریکا شروع کردند؛ چرا شروع کردند؟ آمریکا چرا از ایرانِ جمهوری اسلامی اینجور منزجر و ناراحت است؛ چرا؟
علّتش واضح است؛ برای خاطر اینکه ثروت های این کشور، همهی منابع مالی این کشور، در اختیار آمریکا بود، جمهوری اسلامی آمد آن را از اینها گرفت.
امروز میبینید در آمریکای لاتین یک کشور را محاصره می کنند، اقداماتی می کنند، خجالت هم نمی کشند، صریحاً می گویند برای نفت است و ما این کار را برای نفت می کنیم! [اینجا هم] برای نفت بود؛ نفت ایران، معادن ایران، مزارع ایران. این دشتهای وسیع قزوین، دشتهای پُربار نزدیک تهران، دست صهیونیستها بود و بتدریج داشتند توسعه می دادند. در منطقهی خراسان ما، یک منطقهی بسیار وسیعی بین مشهد و قوچان را داشتند آماده می کردند که به بهائیها [1] بدهند، به عوامل صهیونیست و عوامل آمریکا بدهند. دستشان همه جا باز بود. جمهوری اسلامی آمد دست اینها را قطع کرد؛ خب معلوم است، دشمن می شوند.
منبع
ارتباط با ما: bahaismiran85@gmail.com [4]