در طول نیم قرن اخیر، بیش از چهار هزار فرقه در جهان پدید آمده و به جذب هوادار پرداختهاند. هواداران این فرقهها از چند نفر تا چند میلیون نفر را هستند. بیتردید هر فرقهای که آموزه جالبتوجه یا شیوه تبلیغی مؤثرتری دارد، در جذب هواداران از دیگر فرقهها موفقتر است. در اغلب موارد، افزونی تعداد هواداران، معلول تعالیم و شیوههای تبلیغی است. بهائیت به عنوان جریان مذهبی هدایت شده که در طول نزدیک به دو قرن، موفق به جذب چند میلیون انسان در سرتاسر جهان شده است که احتمالاً از شیوههای تبلیغی مؤثرتر یا تعالیم جذابتر نسبت به فرقهها و مکاتب دیگر برخوردار است.
با پایان یافتن جنگ جهانی اول و شکست دولت عثمانی، دوران تبعید و محدودیت فعالیت عبدالبهاء در منطقه فلسطین نیز به اتمام رسید و رهبر بهائیان فرصتی نو و مجالی فراخ برای تبلیغ آیین مطبوع خویش پیدا نمود.
دنیای جدیدی فراروی عبدالبهاء [1] و مبلغان بهائی قرار گرفت؛ دنیایی که ساکنان آن اطلاعی از چالشهای بهائیت و اسلام نداشتند و بهائیان را به سبب ارتداد از دین اجدادی خود متهم نمیکردند.
جذب هوادار در فضای جدید نیاز به تغییرات اساسی در روش تبلیغ بهائیت داشت. تغییراتی که توسط عبدالبهاء و سپس شوقی افندی [2] در سیاستهای تبلیغ بهائیت پدید آمد، باعث شد تا روند جذب هواداران جدید در کشورهای غیر مسلمان به چند برابر میزان آن در دنیای اسلام بالغ گردد.
مؤثرترین نقاط قوت دعوت بهائی که باعث گسترش و جذب هواداران تازه به این آیین شده است را در عناوین زیر میتوان یافت:
- تأکید بر هماهنگی دعوت بهائی با علم تکنولوژی و زندگی مدرن در تعالیم دوازدهگانه بهائیت
- تأکید بر اخلاق و ایمان در تبلیغ بهائی و کاستن از وزن شریعت و احکام در معرفی بهائیت (استفاده از واژه ایمان بهائی بهجای دیانت بهائی در همین راستا تحلیل میشود.)
- تأکید بر شعارهای انسانگرایانه، آزادیطلبانه و صلحخواهانه در تعالیم دوازدهگانه بهائیت
- حضور فعال در سازمان ملل و کمیسیونهای مختلف و فعالیت گسترده در موضوعات مهم نظیر صلح، حقوق بشر، حفظ محیط زیست، کودکان، آموزش و…
- معرفی جریان بهائیت به عنوان یک جریانی مذهبی جدای از سیاست با اعلام ممنوعیت عضویت اعضای تشکیلات در احزاب و سازمانهای سیاسی.
- فعالیت در امور خیریه و کمکرسانی به مناطق محروم یا آسیب دیده در کشورهای مختلف
- برخورداری از نظم تشکیلاتی قوی که امکان استفاده بههنگام از همه اعضاء در سرتاسر جهان را برای مرکزیت بهائیت میسر میسازد.
- تشویق پیروان به مهاجرت به مناطق و کشورهای دیگر
- الزام شرعی هواداران به اعلام حضور و ثبت رسمی در مراکز دولتی محل سکونت که باعث شد، حضورشان در اکثر کشورهای دنیا بهصورت رسمی ثبت گردد.
- الزام شرعی پیروان به تبلیغ (تبدیل هوادار به مبلغ)
- اجرای برنامههای ده ساله و پنج ساله تبلیغی و آموزشی در کشورهای مختلف
- استفاده مبلغان و نویسندگان بهائی در تمثیلات خود بر وجوه شباهت تعالیم بهائی به آموزههای اسلامی، مسیحی و هندوئی در کشورهایی که این ادیان در آن رایج است، برای ایجاد تقریب ذهنی و جذابیت بیشتر.
ارتباط با ما: bahaismiran85@gmail.com [3]