بهائیت [1] به انحاء مختلف در پی معرفی خود بهعنوان آیین صلح، دوستی، همزیستی نژادی و اهل پرهیز از فعالیت سیاسی است. این در حالی است که تاریخ دویست سال اخیر ایران بهعنوان مهد بهائیت، سرشار از موارد نقض این ادعاست.
علیرغم مظلومنمایی بهائیها و تلاش برای ارائه جمعیتی بیآزار و خوش برخورد و میهماننواز اقداماتی که بابیان و بهائیان از اوایل مشروطه تاکنون بهویژه در دوران پهلوی در این کشور از خود به نمایش گذاشتند، نشانه زیادی از وفاداری سران یا پیروان این آیین به اصول یاد شده ندارد.
خاطرات بهائیانی که به اسلام یا ادیان دیگر گرویدند، سرشار از آزار و اذیتهایی است که از طرف تشکیلات بهائی نسبت به ایشان روا داشته شد.
ادوارد براون از استخدام آدمکشهای حرفه ای توسط سرکرده بهائیت حسین علی نوری برای نابودی مخالفین خود یاد کرده است.
انشعابات و اختلافات شدیدی که تا حد انکار دیانت بهائی یا انکار ولایت رهبران بهائیت ادامه یافت، این پرسش را تداعی میکند که چرا و چگونه بهائیانی که خود را داعیهدار وحدت انسانی، عدم تعصب، الفت در دین و صلح عمومی میدانند، در هیچ دورهای از تاریخ خود، نتوانستند به تشکیل یک جامعه دینی همراه با صلح، سازش، آرامش و الفت و وحدت دیرپای توفیق یابند.
حسینعلی نوری [2] وعده بهرهمندی جهان از نفخات روحالقدس از طریق آیین خود را داد و آیین خود را مصداق معنویت بهروزآمده و متناسب با دنیای مدرن میدانست. او وعده رویآوری مردم جهان به دیانت بهائی، پایان همه جنگهای بیثمر و منازعات خانمانسوز و برقراری صلحی بزرگ و همهجانبه را می داد، لکن تاریخ به او وفا نکرد و هیچ یک از وعدههای او محقق نشد.
بهائیان به کرات بر غیر سیاسی بودن آیین خود تأکید ورزیدهاند. در قوانین بهائی، دستورالعملهای صادره از بیتالعدل و در بیانیههایی که بهائیان ایران صادر کردهاند، بارها به این مسئله اشاره شده است. این در حالی است که سرتاسر دوران رژیم پهلوی و حتی مهرومومهای پیش از آن ردپای بهائیان در بسیاری از کنشهای سیاسی داخلی و خارجی قابل مشاهده است.
تلاش وسیع بهائیان در مهرومومهای پس از انقلاب اسلامی برای بدنام کردن این نظام و تحریک قدرتهای بزرگ و جامعه جهانی برای مقابله، تحدید و تحریم ایران، از سیاسیترین اقدامات این تشکیلات به حساب میآید.
جالب اینجاست که بهائیان به بهانه حرمت انجام فعالیت سیاسی هیچگاه جنایات دولت اسرائیل را محکوم نکردهاند اما در مقابل از تلاش برای محکومیت جمهوری اسلامی فروگذار نبودهاند. این دوگانگی در رفتار زمانی برجستهتر میشود که بدانیم در اسرائیل نیز بسان ایران تبلیغات بهائیان ممنوع است.
ارتباط با ما: bahaismiran85@gmail.com [3]