اسناد موجود نکات مهمی از برنامه های بلند مدت بهائیان را فاش می سازد. نخستین برنامه بلندمدت فرقه از سال ۱۳۳۲ در ایران شروع شد و در ۱۳۴۲ به پایان رسید با رحلت آیت الله بروجردی(ره) [1] همزمان با اجرای سیاست های منتظر آمریکا توسط محمدرضا پهلوی [2] در ایران بهائیان هم فعالیت های خود را شدت بخشیدند. در قسمتی از گزارشی که در سال ۱۳۹۴ درباره برنامه عماله فرقه تهیه و به نظر محمدرضا پهلوی هم رسانده شد. چنین آمده است.
“به طوری که فوقا به عرض رسید، از مفاد نامه ها و بخشنامه های صادره محفل مرکزی چنین استنباط می گردد که هدف نهایی ازدیاد وابستگان به فرقه بهایی و تا حداکثر امکان نفوذ در تمام قسمت ها و نقاط کشور به خصوص در میان مردم دهان و ایلات و عشایر است… “.
در دستورانی که محفل بهائیان صادر کرده بود، راهکارهای رسیدن به اهداف ارائه شده بود، از جمله راه اندازی محافل بهایی در نواحی فاقد محفل و دایر کردن کلاس های رفع اشکال، گرداوری هر گونه کتب خطی یا مطبوع دارای مطالبی در زمینه افکار و عقاید، روحیات و خصوصیات مرسوم و عادات با هر نوع اطلاعات دیگری درباره عشایر و ایلات و ارسال آنها به مرکز.[۱] [3]
از موضوعات جالب توجه همزمانی پایان برسمه عماله اول بهائیان[۲] [4] با اوج گیری نهضت اسلامی ملت ایران به رهبری مراجع معظم تقلید و در رأس آنها امام خمینی(ره) است امام و سایر علما و مراجع معتقد بودند. سران بهائیت در ایران، عمال اسرائیل اند و لایحه انجمن های ایالتی و ولایتی (مصوبه دولت علم بیشتر برای هموار کردن راه نفوذ این فرقه در کشور طراحی شده است.)
“حساسیت موضوع زمانی روشن میشود که دانسته شود بهائیان ایران را بعد از اسرائیل دومین سرزمین بهائیان و آن را مرکز قیام و تسخیر جهان می دانستند. آنها با چاپ نقشه ده ساله خود اهمیت ایران را برای بهانیان نشان دادند.”[۳] [5]
در بهار سال ۱۳۴۲ دو هزار نفر زن و مرد بهایی با مساعدت دولت ایران یعنی کابینه اسدالله علم از طریق فرودگاه مهرآباد به لندن رفتند تا در هشتم اردیبهشت در یک اجتماع پانزده هزار نفری برای معارفه گروه ۹ نفره رهبری این فرقه شرکت کننده[۴] [6] اقدامی نادرست و خلاف شرع و عرف که خروش و فریاد بهنگام اعتراض آمیز امام خمینی را در پی داشت.
“از چیزهایی که سوءنیت دولت حاضر را اثبات می کند، تسهیلاتی است که برای مسافرت دو هزار نفر یا بیشتر از فرقه ضاله قائل شده است و به هر یک پانصد دلار ارز داده اند و قریب ۱۲۰۰ تومان تخفیف در بلیط هواپیما داده اند. به مقصد آنکه این عده در محفلی که در لندن از آنها تشکیل می شود و صد درصد ضد اسلامی است. شرکت کنند. در مقابل برای زیارت حجاج بيت الله الحرام چه مشکلاتی که ایجاد نمی کنند و چه اجحافات و خرج تراشی ها که نمی شود.“[۵] [7]
پنج روز پس از سرکوب خونین قیام پانزده خرداد نیز محفل ملی بهائیان تهران نامه تشویق آمیزی به تیمسار سرتیپ پرویز خسروانی[۶] [8] نوشت و طی آن قیام حق طلبانه ملت مسلمان به رهبری مراجع معظم تقلید و در رأس آنان امام خمینی(ره) را -تجاوز اراذل و اوباش و رجاله- و -سوء عمل جهلای معروف به علم- نامید همچنین محفل بهایی ضمن تقدیر از زحمات و خدمات و سرعت عمل تیمسار نوشت.
“تاریخ امر بهایی آن جناب را در ردیف همان چهره های درخشان و نگهبان مدنیت عالم انسانی ثبت و ضبط خواهد نمود.”[۷] [9]
در چنین شرایطی بود که امام خمینی در پیام ها و اعلامیه های کوبنده خوبش بهائیان را عمال اسرائیل نامید و با روشنگری های خود خواب خوش آنها و قدرت های مستبد و جهان خوار حمامی شان در داخل و طرح کشور را برآشفت
“اینجانب حسب وظیفه شرعیه به ملت ایران و مسلمین جهان اعلام خطر می کنم قرآن کریم و اسلام در خطر است. استقلال مملکت و اقتصاد در معرض قبضه صهیونیست هاست که در ایران به شکل حزب بهایی ظاهر شدند و مدتی نخواهد گذشت که با این سکوت مرگبار مسلمین، تمام اقتصاد این مملکت را با تأیید عمال خود قبضه و ملت مسلمان را از هستی در تمام شئون ساقط می کنند. تلویزیون ایران پایگاه جاسوسی یهود است[۸] [10] و دولت ها ناظر آن هستند و آن (را) تایید می کنند ملت مسلمان تا رفع این خطرها نشود. سکوت نمی کنند و اگر کسی سکوت کند. در پیشگاه خداوند قاهر مسئول است.“[۹] [11]
به گواه اسناد موجود محفل بهائیت برای رسیدن به اهداف مهمتر خویش، برنامه دیگری تهیه کرد که اجرای آن از اواخر سال ۱۳۴۳ یعنی پس از تبعید امام خمینی(ره) به جرم مخالفت با کاپیتولاسیون آغاز شد. برنامه دوم بهائیت که ۹ ساله بود. تا سال ۱۳۵۴ ادامه یافت و می توان گفت که در طول این برنامه با حمایت شاه آمریکا و اسرائیل، تمامی ارگان رسمی کشور در اختیار بهائیان قرار گرفت.
در سال ۱۳۵۱ بر اساس اسناد ساواک ۱۱۲ تن از امرای ارتش شهربانی و ژاندارمری از بهائیان بودند. “بهائیان در مدت کوتاهی چنان رشد کردند و مشاغل حساس را به اشغال خود در آوردند که در کابینه هويدا نه وزیر بهایی حضور داشتند.”[۱۰] [12]
از اسناد و گزارش های موجود در مرکز اسناد انقلاب اسلامی چنین بر می آید که هر چه دوران شروع انقلاب اسلامی نزدیک تر می شد. نفوذ روز افرون و همه جانبه این فرقه استعماری در تمامی ارکان حکومت افزون تر می شد. به علاوه جسارت و جرئت بهائیان در سطح جامعه و مجامع دانشگاهی افزایش می یافت تا جایی که به واستگی خود به بیگانگان افتخار می کردند و از بیان علنی این امر ابایی نداشتند. در گزارشی زیر از سال ۱۳۵۶ آمده است.
“طبق اطلاع اخیراً شخصی به نام شهرام عیسی خانی دانشجوی سال اول ریاضی دانشکده علوم دانشگاه آذربایجان در کلاس درس سایر دانشجویان را به قبول مسلک بهائیت تشویق می کند و چنین اظهار می دارد که دولت شوروی و انگلیس مخفیانه به بهائیان پول می دهند تا کمینه بهائیان را تقویت کنند. ما نیز افراد بهایی به ویژه اشخاصی را که به این مسلک بپیوندند از نظر تأمین مسکن و کمک هزینه زندگی حمایت و کمک می کنیم.“[۱۱] [13]
در پایان در همین زمینه، گزارش بسیار جالبی از جلسه بهائیان شیراز وجود دارد که مراحل پیشرفت اهداف واقعی فعالیت بهانیان در ایران و خواسته اصلی ایشان را به خوبی نشان می دهد. قسمتی از گزارش ساواک از سخنان فردی بهایی به نام ولی الله لقمانی چنین است.
“اکنون از آمریکا و لندن صریحاً دستور داریم در این مملکت مد لباس یا ساختمان ها و بی حجابی را رونق دهیم که مسلمانان نقاب از صورت خود بردارند، به طوری که من مطالبی در منزل آقای معتمد قرائت کردم و تمام دختران و پسران بهایی خوشحال شدند.”[۱۲] [14]
کتاب جریان شناسی و نقد بهائیت متاخر – غلامرضا میناگر صص ۶۶-۶۸
[۱] [15] آرشیو مرکز اسناد انقلاب اسلامی پرونده بهائیت در آذربایجان به نقل از ماهنامه زمانه سال ۶، شماره ۱۶۱، ۱۳۸۶ ش، ص ۷۸
[۲] [16] نهاد رهبری بهائیت موسوم به بیت العدل قسمتی از پیام رضوان ۲۰۰۰م خطاب به بهائیان عالم
[۳] [17] روح الله حسینیان سه سال مرجعیت شیعه در ایران (۱۳۴۳ -۱۳۴۱)، ص ۱۷۹ ؛ عنوان نقشه ده ساله چنین نوشته شده است: وقت قیام و خروج و هجوم و جوش و خروش و کفاح و تسخیر مدن و فتح اقطار و غلبه بر جهان و جهانیان است شوقی افندی). وظایف نوزده گانه محفل روحانی ملی ایران در اجرای نقشه ده ساله (رک سند شماره ۳).)
[۴] [18] محمد رجبی و محمد حسن رجبی، خاطرات و مبارزات حجت الاسلام فلسفی، ۲۷۷- ۲۷۸
[۵] [19] سید روح الله موسوی خمینی، صحیفه نور، مرکز مدارک فرهنگی انقلاب اسلامی، ۱۳۶۱، ج ۱، ص ۴۴.
[۶] [20] وی فرمانده ژاندارمری ناحیه مرکز در زمان کشتار ۱۵ خرداد و بعدها آجودان فرح معاون نخست وزیر و رئیس سازمان تربیت بدنی و نیز مدیر عامل باشگاه تاج پس از بازنشستگی بوده است.
[۷] [21]. رک: سید حمید روحانی، نهضت امام خمینی، ج ۱، ص ۱۵۱۶؛ سند شماره ۲۶۶
[۸] [22] تلویزیون ایران در عصر پهلوی پیش از آنکه در اختیار دولت قرار گیرد در تملک حبیب ثابت بهایی سرمایه دار و صهیونیست مآب مشهور قرار داشت.
[۹] [23] روح الله موسوی خمینی، صحیفه نور، ج ۱، ص ۳۴
[۱۰] [24] روح الله حسینیان، سه سال مرجعیت شیعه در ایران، ۱۸۵-۱۸۶٫
[۱۱] [25] آرشیو مرکز اسناد انقلاب اسلامی، پرونده بهائیت آذربایجان سند شماره ۱۰۳۰ – ۲۱ – ۵۵، به تاریخ ۱۳۵۶/۳/۷
[۱۲] [26] آرشیو مرکز اسناد انقلاب اسلامی “پرونده بهائیت تهران”.