پس از مرگ عباس افندی (عبدالبهاء [1])، شوقی افندی [2] ربانی راه گمراه کنندهی او را تداوم بخشید و در تقویت و گسترش مذهب استعمار ساختهی بهائیت از هیچ تلاش و فعالیتی دریغ نورزید.
عباس افندی هنگام مرگ، فرزند پسر نداشت تا او را به رهبری پس از خود بگمارد؛ به همین دلیل برای رهبری بهائیت چاره ای دیگر اندیشید که عبارت بود از بنیان نهادن سلسله “ولایت امر الله”.
سلسلهی ولایت امر الله
بر اساس آنچه عباس افندی با عنوان “الواح وصایا” از خود باقی گذاشت، ولی امرها باید پی درپی و یکی پس از دیگری زمام رهبری و ریاست بهائیت را به عهده بگیرند و هر کدام از آنها جانشین پس از خود را تعیین کنند.
شوقی افندی ربانی نوهی دختری عباس افندی، اولین ولی امر الله بود که بر اساس الواح وصایا، رهبری بهائیت را به عهده گرفت تا پس از او سلسله اولیای امر در نسل و فرزندان او تداوم یابد. پس از به قدرت رسیدن شوقی افندی، عده ای مخالفت کردند و از همین جا انشعاب در بهائیت به وجود آمد. گروهی از مخالفان، الواح وصایا را معتبر ندانستند و از همین رو به رهبری و اطاعت شوقی افندی در نیامدند و “میرزا احمد سهراب” را که از نزدیکان و خویشاوندان شوقی افندی بود به رهبری برگزیدند و خود را «سهرابی» نامیدند و با تشکیل کاروان خاور و باختر به فعالیتهای بهاییگری در آمریکا روی آوردند؛ گروهی دیگر از مخالفان، خود را از مهلکهی کفر و الحاد بهائیت نجات دادند و به دامان پرمهر اسلام برگشتند و از گذشته های سیاه و عقاید و افکار باطلشان توبه کردند. از میان این افراد عبدالحسین آیتی (آواره)، میرزا حسن نیکو و فضل الله صبحی کاتب وحی بهائیت از دیگران سرشناس تر بودند. اینان که پس از بازگشت به اسلام مورد شماتت شوقی افندی واقع شدند، با نوشتن کتابهایی چون کشف الحیل، فلسفه نیکو و خاطرات صبحی سوابق زشت و باطل شوقی افندی را افشا کردند.
در دوران حیات شوقی افندی و پس از تشکیل حکومت اسرائیل توسط انگلیس فرقهی بهائیت به دلیل سرسختی و دشمنی با اسلام و قرآن مورد توجه و نظر خاص اسرائیل قرار گرفت و اموال آنان تحت حمایت درآمد و از مالیات معاف شد. شوقی افندی هم به سرسپردگی و خدمات خالصانه به اسرائیل همت گماشت. هم او بود که اولین بار نام “ارض اقدس” و “مشرق الاذکار” را برای بزرگداشت اسرائیل استفاده کرد و این کشور غاصب را مرکز اصلی بهائیت قرار داد. بر اساس تعالیم ساختهی دست استعمار، بهائیان مال و جان و ناموس مسلمانان را مباح اعلام و به شکنجه و سپس شهادت آنان اقدام می کردند.[۱] [3]
همان گونه که پیش از این اشاره شد، شوقی افندی در سال ۱۳۳۶ شمسی در لندن درگذشت و همان جا دفن شد. بر خلاف پیش بینی و پیشگویی عباس افندی که قرار بود رهبری بهائیت با عنوان ولایت امر الله در نسل شوقی افندی تداوم یابد، او عقیم بود و فرزندی از خود باقی نگذاشت. شوقی افندی با توجه به وجود این مشکل، پیش از مرگ خود برای تداوم بهائیت به تشکیل “بیت العدل اعظم الهی” فرمان داد. بر اساس الواح وصایای عباس افندی، باید شوقی افندی ربانی پیش از مرگ خود از میان رجال بهایی هشت نفر را انتخاب کند و به ریاست ولی امر الله ثانی برساند و با تشکیل بیت العدل اعظم به اداره و رشد و گسترش بهائیت اهتمام ورزد.
[۲] [4]انشعاب سه گانه در بهائیت
با وجود این آینده نگریها و تعیین وظایف پس از مرگ شوقی افندی ربانی چند دستگی و تشتت و نزاع در عناصر اصلی بهائیت شدت گرفت و بر سر جانشینی و رهبری این فرقه و حزب استعماری اختلاف ایجاد شد؛ در اثر این اختلاف سه گروه انشعابی در بهائیت به وجود آمد:
- گروهی از بهائیان، زن آمریکایی شوقی افندی ربانی، روحیه ماکسول[۳] [5]، را به رهبری خود انتخاب
کردند.
“روحیه ماکسول” با اینکه به خوبی میدانست همسرش شوقی افندی در سال ۱۳۰۸ شمسی «ایادی امر الله» را تعیین و در سال ۱۳۳۰ شمسی دستور بنیان نهادن “بیت العدل اعظم” را صادر و «میسن ریمی[۴] [6]» را به جانشینی خود انتخاب کرده است، پس از مرگ شوهرش همه انتصابات و انتخابات را ملغی اعلام کرد و خود به تصاحب قدرت پرداخت۰″[۵] [7]
روحیه ماکسول و طرفدارانش در لندن کنفرانسی از عناصر اصلی بهایی تشکیل دادند و نه نفر از اعضای مجلس بيت العدل را انتخاب و پس از آن برای برپایی این مجلس در “حیفا” (فلسطین اشغالی) اقدام کردند. این بیت العدل هم اینک نیز دایر است و هرچند سال یک بار انتخابات دوباره برگزار میشود و وی از این راه بر پیروان این شاخه از بهائیت در جهان، رهبری و حکمرانی میکند.
از نظر پیروان روحیه ماکسول، “او پنجمین پیشوای بهائیت و اداره کنندهی فرقهی بهایی در جهان است.»[۶] [8]
- گروه دیگری از بهائیان، با رهبری روحیه ماکسول مخالفت و بیت العدل حیفا را ساختگی و بی اعتبار اعلام کردند. به اعتقاد آنان جانشین و رهبر اصلی بهائیت چارلز میسن ریمی است و او “ولی امر الله ثانی” است که شوقی افندی ربانی تعیین کرده است؛ چنان که شوقی افندی پیش از مرگ علاوه بر انتخاب او، ایادی امر الله را نیز تعیین و دستور تشکیل بیت العدل اعظم را نیز صادر کرده است.
میسن ریمی با شوقی افندی سابقه رابطه ای طولانی داشته است؛ از جانب شوقی افندی به حیفا برده شد و به عنوان نمایندهی وی در جلساتی که خود حضور نداشت شرکت میکرد.
پیروان میسن ریمی، او را جانشین شوقی افندی و پنجمین پیشوای بهائیت میدانند و همچنین او را “ولی امر الله ثانی” و “عزیز الله” مینامند؛ اما مخالفان میسن ریمی میگویند او آمریکایی است و فارسی و عربی نمی داند و نمیتواند الواح عربی و فارسی را تفسیر و تبیین کند. حملات میسن ریمی علیه ایادی امر الله که بر خلاف تصمیماتش عمل میکنند و به رهبری اش خرده میگیرند، موجب طرد او از جانب ایادی امر الله شد.
- گروه دیگری نیز از بهائیت منشعب شدند که به “سماییها” معروف هستند و به همراه گروه دوم معروف به “ریمیها” در کشورهای هند ،پاکستان اندونزی، ایران و آمریکا پیروان و طرفدارانی را گرد آوردهاند.[۷] [9]
شیوهی شکل گیری “سماییها” به این صورت بود که جوانی از خراسان در کشور اندونزی به پا خاست و اعلام کرد “موعود کتاب اقدس بهائیت” و صاحب “دین و آیین جدید” است. نام این شخص «جمشید معانی» ملقب به «سماءُ الله» است که همچون سایر بهائیان که کتاب بیان سید علی محمد باب و کتاب اقدس میرزا حسینعلی نوری (بهاء الله) را مستند ادعاهای خود میدانند و به اصول و مبانی و فروع و تعالیم استعمار ساختهی آن استناد میجویند، خود را موعود الواح و تعلیم کتاب اقدس بهائیت یعنی «من يظهره الله جدید» نامید.[۸] [10]
هم اکنون این سه گروه و شعبهی یاد شده از بهائیت در حال فعالیتهای مخرب استعماری هستند و با شبکه های وسیعی که زیر نظر “ایادی امر الله” قرار دارند، کار تبلیغ و ترویج آموزه های کفر آمیز و استعمار ساختهی بهائیت را در سراسر جهان ساماندهی میکنند.
امروز “بیت العدل” مرکزیت این فرقه را به عهده دارد و “ایادی امر الله” نقش حفاظت و تبلیغ و سایر وظایف مربوط به رشد و گسترش آن را ایفا میکنند.
لازم به توضیح است که گروههای سه گانهی یاد شده با وجود اختلافات فرقه ای با یکدیگر، در اصول و مبانی و تعالیم بهائیت و اهداف و مأموریتهای سیاسی و استعماری و سرسپردگی به کشورهای غربی همچون انگلیس و آمریکا “مشترک” و «متحد» عمل می کنند؛ از همین جا به وضوح مشخص میشود این انشعابها و تعدد فرقه های بهائیت به دست استعمار صورت میگیرد و به نفع آنان تمام میشود. این انشعابها برای ایجاد تنوع و نوگرایی به منظور صیانت بهتر از اصول و مبانی دین ساخته شدهی قدرت های سیطره جو و نیز تداوم حفاظت از منافع غرب و آمریکا و اسرائیل لازم و حیاتی هستند. در حقیقت می شود گفت جبهه استکبار و صهیونیسم علی رغم افتراق و تنازع در بهائیت سه گروه مذکور را در راستای منافع خود حفظ کردند.
[۱] [11] بهائیت پیشگام در ترویج فرهنگ آمریکایی در ایران، برگرفته از کتاب: بهائیت آنگونه که هست، ص ۴۰
[۲] [12] سید معصوم حسینی، نقد و بررسی فرقهی ضاله بابیت و بهائیت، مقدمهی بحث
[۳] [13] Ruhyeh Maxwell
[۴] [14] Charles Mason Remy
[۵] [15] سید معصوم حسینی، نقد و بررسی فرقهی ضاله بابیت و بهائیت، مقدمهی بحث
[۶] [16] همان
[۷] [17] سید معصوم حسینی، نقد و بررسی فرقهی ضاله بابیت و بهائیت، مقدمهی بحث
[۸] [18] همان