از دیگر ادعاهای بهائیت نوین شعار همیشگی مداخله نکردن در سیاست است که در پشت چنین نقابی تحقیقاً سیاست های بسیار تند استعماری و وابستگی عمیق به آن نسبت به زمان بهائیت متقدم وجود دارد. گرایش و میل شدید به دخالت در امور یک ملت، بر خلاف گفته ها و سخنان رهبر نخستین خودشان.
در این قسمت مناسب است به مقتضای بحث، بیان را به اسناد تاریخی بیشتری مستند کرد که بهترین شواهد در تاریخ یکصد ساله اخیر و قضایایی که در ایران اتفاق افتاده، بیان بعضی نا گفته هایی از بهائیت است که براساس گزارش بعضی از اسناد به دست آمده است. خوشبختانه بر اساس اسناد به جامانده از دوران پهلوی اطلاعات بسیار ارزشمندی از فعالیت های خیانتکارانه ی سران بهایی در دسترس پژوهشگران قرار گرفته است.
راهکارهایی که فردی بهایی در رژیم پهلوی به نام ولی الله لقمانی ارائه داده، نمونه ای از دخالت های کامل فردی بهائی در امور سیاسی و اجتماعی و دینی یک کشور مسلمان است:
“در ایران و کشورهای مسلمان دیگر هرچه بتوانید با پیروی از مد و تبلیغات، ملت اسلام را رنج دهید تا آنها نگویند امام حسین(ع) فاتح دنیا بوده و علی(ع) غالب دنیا. البته بهائیان هم تصدیق دارند؛ ولی نه برای قرن اتم؛ اتمی که به دست بهانیان درست می شود، اسلحه و مهمات به دست نوجوانان ما در اسرائیل ساخته می شود. این مسلمانان آخر به دست بهائیان از بین می روند و دنیای حضرت بهاء الله رونق می گیرد.“[۱]
نفوذ و فعالیت گسترده بهائیان در سطوح بالای دستگاه اداری کشورمان در زمان سلطنت محمدرضا پهلوی بر کسی پوشیده نیست؛ در عصر پهلوی پیوندهای مستحکم و آشکاری بین سران این فرقه و رژیم اشغالگر قدس وجود داشت.[۲]
همزمان با دوران نهضت ملی شدن نفت به ویژه سال ۱۳۲۲ فعالیت گسترده و سازماندهی شده بهائیان در کشور آغاز شد. متقابلاً در همان سال ها واعظ شهیر، حجت الاسلام فلسفی در سال ۱۳۳۴ به اشاره و دستور ایت الله العظمی بروجردی سخنرانی های روشنگرانه و پرشوری علیه بهائیت انجام داد که بر خلاف مخالفت شدید تعدادی از مسئولان عالی رتبه رژیم نظیر اسدالله علم از رادیو پخش شد و در واقع یکی از واکنش های مهم نیروهای مذهبی در مقابل گسترش فعالیت این فرقه بود.[۳]
منبع
کتاب جریان شناسی و نقد بهائیت متاخر – غلامرضا میناگر صص ۶۵-۶۶
[۱] روح الله حسینیان سه سال مرجعیت شیعه در ایران (۱۳۴۱) – (۱۳۴۳)، ص ۱۸۳، سند شماره ۱۳
[۲] ر.ک: محمد حسن رجبی، زندگی نامه سیاسی امام خمینی، ص ۲۳۱؛ نیز ر.ک: آرشیو مرکز اسناد انقلاب اسلامی، پروندهی بهائیت در آذربایجان.
[۳] برای شرح ماجرا ر.ک: محمد رجبی و محمد حسن رجبی، خاطرات و مبارزات حجت الاسلام فلسفی، ویرایش علی دوانی، ص ۱۹۰ به بعد.
