در تاریخ ایران بحث درباره نقش و کارنامه بابیان و بهائیان ، همواره با روایتهای پرچالشی همراه بوده است. مجموعهای از خاطرات، اسناد و پژوهشهای تاریخی، به رفتار و عملکرد پیروان این جریان پرداخته و آن را دارای تأثیرات زیانبار در حوزههای گوناگون فرهنگی، اجتماعی و امنیتی معرفی میکند. این یادداشت، نگاه اجمالی به برخی از این ادعاها بر اساس منابع مطرحشده ارائه میدهد.
آنچه در ادامه می خوانید
سرقت میراث باستانی ایرانیان
بر اساس روایت فضلالله صبحی مهتدی، برخی از فعالان بهائی در دوره قاجار و پهلوی به خرید ارزان یا سرقت آثار تاریخی و اشیای باستانی میپرداختند؛ تا آنجا که حتی برخی از اشیای وقفی مانند درِ بقعه بیبی زبیده نیز شبانه جدا و منتقل شده است.
وی در کتاب خاطرات انحطاط وسقوط صفحه ۴۳۴ اینگونه میگوید:
«.. خوب به یادم هست که از روزگار پیش یکی دو نفر از جهودان بهایی با یکدیگر همدست شدند و به راه افتادند و در هر جا که نشانهای از روزگار باستانی بود یا میدزدیدند یا به بهای ارزان میخریدند. یکی در میان آنها بود که کار نخستش درزی گری (خیاط) بود و در خیابان لاله زار دکان داشت… این مرد چنان در این کار بی باک شد که روزی در بی بی زبیده (نام امام زاده) دَری دید که از چند سال پیش بود، شبانه در را کَند… در آن روزها که من دبیر عبدالبهاء بودم او از راه حیفا و فلسطین، به پاریس رفت و در حیفا به پیشگاه عبدالبهاء بار یافت…!»
تصرف در میراث ادبی ایرانیان
محمد محیط طباطبایی، ادیب و پژوهشگر، شعر مشهور «گر به تو افتد نظرم…» را متعلق به شاعری گمنام به نام طاهر کاشانی میداند و در ماهنامه گوهر، سال پنجم، شماره هشتم، آبان ۵۶ بر این باور است که نسبتدادن آن به طاهره قرهالعین، که توسط بهائیان صورت گرفته است نوعی سرقت ادبی و مصادره فرهنگی است.
انحراف و دستکاری فرهنگی در ایران
این تشکیلات صهیونیستی حتی در معماری بناهای ایرانی نیز انحرافاتی را موجب شده است. این تشکیلات در معماری بناهای مشهوری ایرانی مثل معماری آرامگاه ابوعلی سینا در همدان و بسیاری از مراجع علمی اسلامی دخالت داشته وسعی کرده آنها را به عنوان صرفا یک مرجع علمی معرفی نموده و از ماهیت اسلامی خود تهی نماید مثلا آرامگاه بوعلی همدان را معماری بهائی به اسم سیحون طراحی کرده که تقریبا اثری از ماهیت وهویت اسلامی وی کمتر دیده می شود و این قضیه در تعدادی از آثار وآرامگاههای مشاهیر مشهور ایران نیز که معمار بهائی (سیحون) طراحی کرده دیده می شود.
سرقت اموال ایرانیان
عبدالحسین آیتی از چهرههای شناخته شده بهائیت در «کشفالحیل» نقل میکند که حتی در سطوح بالای رهبری بهائیت نیز اقداماتی مانند دستبرد به اموال افراد، از جمله جعبه جواهر حاج شعبان و کمربند قیمتی یک تاجر ایرانی در استانبول، گزارش شده است.
او در کشف الحیل صفحه ۲۲۱ اینگونه نقل میکند: «بهاءلله پسرش عباس افندی را به سرقت جعبه جواهر حاج شعبان راهنمایی کرد و در استانبول کمربند قیمتی از حجره یک تاجر ایرانی به سرقت برد!»
اضمحلال فرهنگی ایرانیان
صبحی مهتدی معتقد است بهائیان از نخستین گروههایی بودند که در دوران مشروطه کشف حجاب و اختلاط آزاد زن و مرد را تبلیغ کردند؛ حرکتی که سالها بعد بهصورت رسمی از سوی رضاشاه اجرا شد و یکی از ضربههای فرهنگی به ساختار جامعه ایران بهشمار میرفت.
وی در کتاب خاطراتش صفحه ۳۹ مینویسد: «بهائیان در ایران، اولین فرقهای بودند که زمزمههای کشف حجاب و اختلاط بیمانع زنان و مردان بیگانه را تحت عنوان “حریت نساء” مطرح ساختند. در دوران مشروطه فرمانی از عبدالبهاء صادر شد که زنان بهائی را از به کار بردن حجاب باز میداشت و آنچه توسط رضاشاه به زور اجرا شد بدون سابقه نبوده است؛ زیرا بهائیان در عصر مشروطه اولین گامهای آن را برداشته بودند.»
نقش در تنشهای امنیتی و خونین در ایران
در منابع متعددی که به تاریخ ایران در دوران قاجار، پهلوی و جمهوری اسلامی اشاره کردهاند، کارنامه بابیان و بهائیان مملو از شورشها و درگیریهای خونین معرفی شده: از نِیریز و زنجان و قلعه طبرسی گرفته تا سوءقصد به ناصرالدین شاه، نقش در قتل امیرکبیر، مشارکت در شهادت شیخ فضلالله نوری و سیدعبدالله بهبهانی، و حوادث خونین یزد و شیراز، وهمراهی با اکثر جنایات رژیم طاغوتی پهلوی مثل جنایات ساواک در مورد انقلابیون، ترویج بی بندوباری در کشور و ….
در این وقایع خونین، بهائیت نه به عنوان یک گروه فکری، بلکه نیروی برهمزننده امنیت عمومی ایران به شمار میآید.
خدشه به استقلال و آزادی کشور
از سخنان عبدالبهاء دومین رهبر بهائیان درباره بهرهبرداری آمریکا از منابع زیرزمینی ایران تا ارتباط با قدرتهای استعماری، رویکرد این فرقه در کمک به نفوذ بیگانگان در مقدرات کشور ایران به خوبی استفاده میشود.
عبدالبهاء در ۲۰ مارس ۱۹۱۲ در «کانکراس واشنگتن» درباره تاریخ ارتباط شرق و غرب و ارتباط ایران و آمریکا سخنرانی میکرد چنین گفت: «این مجلس را دلیل بر این میگیرم که ممکن است ملت شرق و غرب متحد شوند و ارتباط تام به میان ایران و آمریکا حاصل گردد. زیرا برای تَرَقیات مادیه ایران بهتر از ارتباط با آمریکاییان نمیشود و هم از برای تجارت و منفعت ملت آمریکا مملکتی بهتر از ایران نه»
در پایان آنچه در منابع مختلف تاریخی و خاطرات چهرههای آگاه از درون بهائیت نقل شده، تصویری شفاف از خیانتهای بهائیت ارائه میدهد؛ تصویری که در آن مجموعهای از رفتارهای مناقشهبرانگیز فرهنگی، اقتصادی، امنیتی و سیاسی وجود دارد.
این یادداشت تنها مرور کوتاهی بر این روایتهاست و بررسی کامل و جامع این موضوع، نیازمند پژوهشهای گستردهتر میباشد.
در مجموع بهائیت یک مذهب مجعول غربی، در شرق و ایران است. مذهب بهائیت از تفسیری یهودی از مذهب تشیع در ایران آغاز شد یعنی “پروتستانتیزم شیعی”. چرا که پروتستانتیزم، تفسیر عهد جدید (انجیل) با عهد عتیق (تورات) است که با محوریت “ملیگرایی آلمانی” بهوجود آمد و بهائیت نیز از مقولهی ملیگرایی ایرانی بهره میگیرد.
بنابراین سیاست ضد اسلامی بهائیت، همواره ادامه یافته و با هر جریان اسلامخواهی، اعم از فرهنگی و سیاسی، در ایران به مقابله پرداخته و در مقابل جریانهای سنتشکن ضد اسلامی را همراهی نموده است. این فرقه هماکنون کاملا مورد حمایت آمریکا و اسرائیل است و از آن برای مقابله با اسلام استفاده میشود.(۱) بیشترین پیروان آنان در آمریکا قرار دارند و در کشورهایی چون هند، اندونزی و برخی از کشورهای آمریکای لاتین طرفدارانی دارند.
اصولا آنان به وطن اعتقادی ندارند و به اصطلاح “جهان وطنی” اختیار نمودهاند، امری که کاملا خلاف امنیت ملی و منافع ملی همه کشورهای از جمله ایران اسلامی است. هر چند ادعای عدم دخالت در سیاست دارند، اما هدف آنان تشکیل حکومت جهانی بهائی است.
منابع
- فروزانفر، مرتضی؛ آشنایی با بهائیت، تهران، میراث، چاپ دوم، ۱۳۸۲، ص ۵۴
- برای مطالعه بیشتر به مقاله «هوشنگ سیحون بهائی یهودیتبار» در سایت اندیشکده مطالعات یهود مراجعه گردد..
ارتباط با ما: bahaismiran85@gmail.com
