کد خبر:13029
پ
pasal1
بهائیت در ایران

هدف حبیب ثابت پاسال (تشکیلات بهائیت) از راه‌اندازی تلویزیون در ایران

حبیب ثابت از ابتدای ورود به عرصه‌ی فعالیت‌های تجاری، ضمن آنکه از سویِ تشکیلات بهائیت و شرکت امناء که وظیفه‌ی بخشی از امور اقتصادی بهائیت را به عهده داشت، تقویت می‌شد، از حمایت یکی از دایی‌های خود به نام میرزا رحیم خان ارجمند، که زمانی هم یکی از معاونین وزارت پست و تلگراف بود، بهره‌مند […]

حبیب ثابت از ابتدای ورود به عرصه‌ی فعالیت‌های تجاری، ضمن آنکه از سویِ تشکیلات بهائیت و شرکت امناء که وظیفه‌ی بخشی از امور اقتصادی بهائیت را به عهده داشت، تقویت می‌شد، از حمایت یکی از دایی‌های خود به نام میرزا رحیم خان ارجمند، که زمانی هم یکی از معاونین وزارت پست و تلگراف بود، بهره‌مند بود.

راه‌اندازی تلویزیون ایران یکی از این فعالیت‌هاست که توسط ایرج ثابت مطرح شد. او که از ۹ سالگی به کشور آمریکا رفته بود در سال ۱۳۳۶ش پس از پایان تحصیلات خود به ایران آمد و این اقدام را به وسیله‌ی یک دستگاه گیرنده و فرستنده که همراه آورده بود، عملی نمود. اولین نمایشِ این دستگاه در کاخ ملکه پهلوی و با اجرای برنامه موسیقی توسط گوگوش که در آن زمان دختربچه‌ای ده ساله بود، ترتیب داده شد. در این مراسم محمدرضا پهلوی نیز حضور داشت و توافقات اولیه برای برپایی تلویزیون در ایران صورت پذیرفت و شاه به حبیب ثابت گفت:

«تو شخصاً اقدام کن، هر نوع کمک هم لازم باشد دستور می‌دهم اجرا نمایند.»

تأسیس تلویزیون توسط یکی از سردمداران تشکیلات بهائیت از جمله اقداماتی است که به صورت کاملاً حساب شده صورت پذیرفت و با کمک‌های مادی و معنوی بسیاری از طرف دربار و هیئت وزراء و شرکت نفت به بهره‌برداری رسید و در مهرماه سال ۱۳۳۷ش تحت عنوان «شرکت تلویزیون ایران» توسط محمدرضا شاه افتتاح شد. وی در مراسم افتتاح تلویزیون گفت:

«تأسیس دستگاه تلویزیون موجب خرسندی است؛ زیرا به بسط معلومات و اطلاعات عمومی و تربیت کودکان کمک شایانی خواهد نمود. باید در تنظیم برنامه‌ها کمال دقت به عمل آید تا از هر حیث کافی و شایسته باشد و هم باید هرچه زودتر این دستگاه در نقاط دیگر دائر شود تا اهالی کشور از آن بهره‌مند گردند. از شرکت تلویزیون ایران که این خدمت پر زحمت را به عهده گرفته و در مدت کوتاهی انجام داده است قدردانی می‌نماییم.»

و حبیب ثابت نیز در این مراسم گفت:

«تنها مشوق من اعلیحضرت شاهنشاه می‌باشند که مرا به این کار وادار نمودند و با اینکه کار مشکلی را بر عهده دارم ولی بر اثر تشویق‌های اعلیحضرت همایونی با تمام توانایی در مقابل مشکلات استقامت خواهم نمود.»

تلویزیون ایران براساس هدف‌هایی از پیش تعیین شده، برنامه‌ریزی شده بود و تشکیلات بهائیت هرگونه فعالیتی جز در چارچوب دستورات تشکیلاتی را بر نمی‌تابید از این رو بود که در سال ۱۳۴۲ش در نامه‌ای به «محفل مقدس روحانی ملی بهائیان ایران» که حبیب ثابت نیز از اعضای آن بود، نوشته شد:

«از قرار اطلاعاتی که به این هیئت رسیده، در شب نیمۀ شعبان از طرف مؤسسۀ تلویزیون تبریک به عموم شیعیان جهان گفته شده است. چون این دستگاه منتسب به امرالله است، مایۀ کمال تأسف شد که چرا از طرف مؤسسۀ تلویزیون به چنین اقدامی مبادرت گردیده است؟

متمنی است از جناب آقای حبیب ثابت تحقیق شود که چگونه کارکنان آن مؤسسه به چنین عملی مبادرت ورزیده‌اند و برای جلوگیری از این قبیل اقدامات چه رویّه‌ای را اتخاذ نموده‌اند؟»

به دلیل همین ایرادهای تشکیلاتی بود که وی در اردیبهشت ماه سال ۱۳۴۴ش در نامه‌ای که برای «محفل» نوشت، توضیح داد که:

«غرض اصلی و هدف اساسی بنده از تأسیس تلویزیون ایران، گذشته از فراهم نمودن موجبات اشتغال برای جمعی از یاران، آن بود که اولاً به نام یک فرد وطن‌دوست بهائی خدمتی از لحاظ فرهنگی و اجتماعی نسبت به کشور مقدس ایران انجام گیرد و ثانیاً متدرجاً امکاناتی برای نشر افکار روحانی و معارف و حکم الهی و رفع تعصبات واهی به وجود آید و خوشبختانه در این منظور اساسی تا حد قابل توجهی موفقیت به دست آمده است.

تلویزیون و بیگانگان

پس از کودتای ۲۸ مرداد ماه سال ۱۳۳۲ش که حضور آمریکایی‌ها در عرصه‌های مختلف سیاسی، نظامی، اقتصادی، فرهنگی و اجتماعی در ایران بیشتر شد، بسیاری از کسانی که از دیرباز در شبکه‌های مختلف انگلیسی سازماندهی شده و با آنان سر و سرّی داشتند، خود و فرزندانشان با چرخشی مشهود به سمت و سویِ آمریکایی‌ها روی آوردند. در همین ایام بود که اداره‌ی تشکیلات بهائیت نیز با مرگ شوقی افندی در سال ۱۳۳۶ش تحتِ مدیریت آمریکایی و به شیوه‌ی رهبری شورایی موسوم به «بیت العدل» درآمد.

هرچند این تغییر به سرعت درحالِ انجام بود ولی افرادی همچون حبیب ثابت که زندگی و تموّل و موفقیت خود را مرهون انگلیس‌ها بودند، ضمن آنکه اربابان انگلیسی را مدّ نظر داشتند، از این فرصت برای تحریک رقیب تازه به دوران رسیده نیز بهره می‌گرفتند. گزارش زیر نمونه‌ای از اینگونه حرکت‌هاست:

«یکی از بستگان نزدیک حبیب‌اله ثابت، مؤسس تلویزیون تهران اظهار داشته: حبیب‌اله ثابت ضمن مسافرت به انگلستان در لندن با مقامات انگلیسی مذاکراتی در اطراف اعطای کمک‌هایی به تلویزیون تهران به عمل آورده و موافقت آنان را نیز برای دادن اعتبارات و همچنین همکاری‌های فنی جلب کرده است.»

این اتفاق درحالی صورت پذیرفت که در دوم دی ماه سال ۱۳۳۸ش مستشاران آمریکایی در تهران برای خود تلویزیون دائر نمودند و در نهم اسفندماه همین سال فرستنده‌ی تلویزیون آبادان نیز آغاز به کار نمود.

ظاهراً به همین علت بود که نمایش فیلم‌هایی که در شبکه‌ی تلویزیونی ارتش آمریکا پخش می‌شد از تلویزیون ایران، در دستور کار ساواک قرار گرفت و با آمریکایی‌ها مذاکره شد:

«به فرموده تماس گرفته شد و قرار شد که مقامات آمریکایی اقدامات لازم مبذول و نتیجه را اعلام نمایند.»

این مذاکره مؤثر بود و در مهرماه سال ۱۳۴۱ که چهارمین سال تأسیس تلویزیون ایران توسط حبیب ثابت جشن گرفته شد؛ ژنرال هایدن، رئیس مستشاری و سرگرد کالینز، رئیس ایستگاه تلویزیون ارتش آمریکا نیز جزو مدعوین بودند. در این مراسم بود که ژنرال هایدن در مصاحبه کوتاهی «از همکاری‌های تلویزیون ایران با تلویزیون ارتش آمریکا» تشکر کرد.

با وجود این شرایط، انگلیسی‌ها نیز در تلویزیون حبیب ثابت دارای جایگاه بودند، کما اینکه در فروردین ماه ۱۳۴۰ ش فردی به نام «سیم سان» که تبعه‌ی انگلیس و کارمند تلویزیون بی بی سی بود، برای آموزش کارکنان تلویزیون ایران جهت یک دوره سه ماهه به ایران فراخوانده شد.

تبلیغ برای سازمان‌های فراماسونری نیز یکی دیگر از اقدامات حبیب ثابت در تلویزیون ایران بود که به شیوه‌های مختلفی صورت می‌گرفت:

«ساعت ۱۹۴۵ مورخه ۱۴ / ۶ / ۴۰ تلویزیون ایران با آقای ABEU رئیس کلوپ بین‌المللی روتاری مصاحبه‌ای پیرامون وظائف این کلوپ در راه خدمت به جوامع بشری با شرکت آقای منتصر عضو کلوپ روتاری در ایران ترتیب داده است.»

حبیب ثابت در جریان فعالیت‌های اقتصادی، تجاری و فرهنگی خویش چنان در اختیار بیگانگان بود که در برخی مواقع مورد اعتراض نیز قرار می‌گرفت. در زمانی که تلویزیون آبادان راه‌اندازی شد و فردی به نام مهندس شاه‌بختی مدیریت آن را به عهده گرفت، تلویزیون آبادان را در اختیار کنسرسیوم نفتی قرار داد، تا جایی که شرکت ملی نفت ایران مورد توجه قرار نمی‌گرفت، از این رو به حبیب ثابت تذکر داده شد تا نسبت به اصلاح این رویه اقدام نماید:

«نامبرده در پاسخ اینکه به مهندس شاه‌بختی با وسیله‌ای مطمئن تذکر داده شود تا شرکت ملی نفت را که کاملاً جنبه ملی دارد، مقدم بر کنسرسیوم بداند و این رویه‌ای که برگزیده قطعاً به مصلحت نیست؛ آقای حبیب ثابت اظهار داشت این دستوری است که خودم به مهندس شاه‌بختی دادم و عمل غیر از این هم به علت ضعف مالی ما به هیچوجه مقدور نمی‌باشد زیرا تاکنون شرکت ملی نفت یک دینار به ما کمک نکرده ولی کنسرسیوم نفت از سال گذشته شروع به کمک به تلویزیون نمود و از سال پیش مبلغی بیش از ۷۵ هزار تومان کمک مالی کرد.»

این ادعای حبیب ثابت نیز مانند بسیاری دیگر از ادعاهای او دروغ بود زیرا پس از گذشت حدود ۱۷ ماه از این ادعا معلوم شد:

«پس از بررسی‌های لازم از طرف رادیو و با توجه به اظهارات آقای هویدا معاون شرکت ملی نفت ایران معلوم شد از مدتی قبل برخلاف گفتار مکرر حبیب ثابت و پسرانش، از طرف آن شرکت سالیانه مبلغ ۰۰۰ / ۳۵۰ تومان به تلویزیون آبادان کمک می‌شده است ولی مسئولان تلویزیون با استفاده از این وجوه هیچ‌گونه اقدامی در بهبود وضع برنامه‌ها ننموده‌اند.»

تلویزیون حبیب ثابت با وجود اینکه به نام «تلویزیون ایران» فعالیت داشت ولی اداره‌ی آن در اختیار بیگانگان بود کما اینکه در سال ۱۳۴۸ش جوانی ۳۱ ساله به نام «مال ر . واین من» که آمریکایی بود – و درباره‌ی «هدف‌های مذهبی در ایران» تحقیق کرده و «در ژوئیه ۱۹۶۳» با محمدرضا پهلوی ملاقات و «پیشنهادهائی جهت نیروهای ویژه» به او داده بود و «از ۱۹۶۳ تا ۱۹۶۵ به عنوان افسر ارشد آمریکا به ایران مسافرت کرده و با سمت مستشار ویژه نیروهای هوائی و چترباز دولت شاهنشاهی ایران خدمت کرده و به درخواست شاه ایران برای نشان دادن چهره بزرگ برای بیش از ۱۵۰۰۰ نفر از ارتش ایران» به زبان فارسی سخنرانی کرده و «در ۱۹۶۵ به مناسبت خدمت در مستشاری نیروی شاهنشاهی ایران، از طرف ارتش ایالات متحده به اخذ نوار و نشان برگ زیتون» نائل شده بود- به مدیریت آن منصوب شد.

ترویج ابتذال

یکی از اهدافِ اصلی تشکیلات بهائیت در راه‌اندازی تلویزیون ترویج ابتذال بود که به شکل‌های مختلف و در قالب‌های متنوع آن را به اجراء می‌گذاشت. این اقدام به میزانی آشکار و بی‌پروا صورت می‌گرفت که با اعتراضِ مجلاتی چون «روشنفکر» که خود نیز برخی از تصاویر مستهجن را نشر می‌دادند، روبرو گردید:

«چون در صفحه ۲۳ مجله روشنفکر، روز پنجشنبه ۵ خردادماه ۱۳۳۹ تحت عنوان «خشم و گله مردم تهران از ابتذال برنامه‌های تلویزیون ایران» مطالبی گنجانده شده که علاوه بر انتقادات شدید و مأیوس‌کننده خوانندگان مجله مزبور مطالبی خلاف اصول مطبوعاتی کشور انتشار یافته است؛ از لحاظ اینکه تلویزیون ایران اکنون تحت نظر این سازمان انجام وظیفه می‌نماید، ضمن جلب توجه به مفهوم جملات: «اگرچه در قانون تصریح شده است که دستگاه فرستنده مزبور باید تابع نظر و دستور اداره کل تبلیغات و وزارت پست و تلگراف باشد ولی نمی‌توان باور کرد که برنامه‌های بی‌ارزش و مبتذلی که پخش می‌شود، مطابق دستور و ذوق مسئولین اداره کل تبلیغات باشد.» خواهشمند است دستور فرمایند در این باره اقدامات لازم معمول گشته تا در اینگونه موارد، جهات و جنبه‌هایی که مورد نظر مقامات عالیه کشور است، رعایت و به موقع اجرا گذارده شود.»

ابتذال و بی بند و باری در تشکیلات بهائیت مسئله‌ای بود که از آن به عنوان یکی از اهرم‌های «جذب جوانان» استفاده می‌شد. گزارش زیر نمونه‌ای از این نوع بی بندو باری هاست که در زمان کنونی نیز در شبکه‌ی تلویزیونی «من و تو» که توسط تشکیلات بهائیت اداره می‌شود، رواج دارد:

«خبر مربوط به تجاوز به دو تن از کارمندان تلویزیون ثابت پاسال به دو دوشیزه که در شعبه ۲۰ دادسرای تهران قبل از عید مطرح بود، به وسیله فرامرز زعیمی مدیرکل دفتر مخصوص شاهنشاهی به سردبیر روزنامه پست تهران داده شده و منظور تصفیه حساب‌هایی به خاطر اختلافات گذشته ثابت با وزارت اطلاعات بوده است.»

روزنامه کیهان در شماره ۱۶۰۳۷ مورخه‌ی ۳۱ / ۶ / ۱۳۷۷ش پیرامون این ماجرا نوشت:

«در اواسط دهه چهل پای هرمز ثابت به ماجرای ناموسی کشیده شد… این ماجرا برای مدت‌ها بحث مجالس و محافل بود تا سرانجام علی… که درآن موقع جوان تهیدست و کارمند تلویزیون بود، با دریافت مبلغی کلان این گناه را به گردن گرفت و هرمز ثابت را از مجازات رها کرد.»

 

هدف از تأسیس تلویزیون در ایران! طبق اسناد ساواک                           ۲۸  مهر ۱۳۸۷

شبکه تلویزیونی ثابت پاسال حبیب ثابت پاسال

مشخصات. اسم حبیب فرزند عبدالله شهرت ثابت پاسال دارنده شناسنامه ۳۷۶ تهران متولد ۱۲۸۲ تهران محل سکونت تهران خیابان

ویلا کوچه پناهی ـ شغل بازرگان.

سابقه. نامبرده رئیس هیأت مدیره شرکت (امنا) عضو محفل روحانی بهاییان ایران و مدیر شرکت زمزم و نماینده فولکس واگن در ایران و مؤسس تلویزیون ایران می‌باشد. محتویات پرونده به شرح زیر است.

۱ـ در تاریخ ۲۲/۱/۳۹ اطلاعیه‌ای با تقویم ب ۲ واصل شده که نامبرده در انگلستان درباره اخذ کمک برای تلویزیون ایران با مقامات انگلیسی مذاکراتی نموده است.

۲ـ اطلاع واصله حاکی است که طبق اظهار یکی از بازرگانان بازار در محافل اقتصادی تهران چنین شهرت دارد که در دوره زمامداری آقای علم امور مربوط به اقتصادی کشور طبق نظر حبیب ثابت تنظیم می‌شده.

۳ـ در تاریخ ۱۰/۲/۴۴ نامبرده به محفل ملی بهاییان ایران نامه‌ای نوشته و متذکر شده که هدف اصلی از تشکیل تلویزیون در ایران ایجاد کار برای جمعی از یاران (بهاییان) بوده و به تدریج امکاناتی برای نشر افکار روحانی و معارف حکم الهی (افکار بهایی) به وجود آید. و به هیچ‌وجه برخلاف نظریات امراله (دستورات بهایی) اقدامی نخواهد شد.

۴ـ در تاریخ ۱۳/۶/۴۴ اطلاعیه واصل که آقای حبیب ثابت عامل اصلی تقویت بهاییان می‌باشد و قرار شد یک میلیون تومان از طرف شرکت ملی نفت به نام اجرای برنامه‌های آموزشی از تلویزیون به وی داده شود.

۵ـ در اردیبهشت ماه ۴۴ نامبرده از طرف بهاییان به عضویت محفل روحانی ملی بهاییان ایران انتخاب شده است.

 

 

بهائیت در ایران
ارسال دیدگاهYour Comment

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

کلید مقابل را فعال کنید Active This Button Please