نقش راهبردی و تأثیرگذار وسایل ارتباط جمعی بهویژه رسان های جهانی و همچنین ماهیت استکباری آنها بر اهل نظر پوشیده نیست؛ چراکه با گسترش ارتباطات و تبدیل کره زمین به دهکده جهانی، وضعیت عالم به شکلی درآمده که هر کس بر شبکههای اطلاعات سیطره داشته باشد، بر جهان سلطه پیدا میکند و دقیقاً به همین علت است که استکبار جهانی کوشیده با ایجاد رسانههای وابسته به خود یا با نفوذ در رسانههای مستقل بهتدریج سلطه خبری خود را به همه جهان دیکته کند.
یهودیان اهمیت رسانه و تأثیر آن بر افکار عمومی جهان و شکلگیری یک قدرت نامرئی جهانی را بسیار زود دریافتند، لذا در صدد برآمدند تا با سیطره بر رسانههای جمعی و این فناوری جدید قدرتی افزونتر از قدرت یک دولت در جهان به دست آورند.
در همین راستا خاخام «راشورن» در سال ١٨٦٩م در شهر «پراگ» در سخنرانی خود در خصوص اهتمام یهود به تبلیغات، چنین گفت: «اگر طلا نخستین ابزار ما در سيطره و حکومت بر جهان است، بیتردید مطبوعات و روزنامهنگاری دومین ابزار کاری ما خواهد بود.»[۱]
و این درست همان کلامی است که سی سال بعد، در اولین کنفرانس جامعه جهانی صهیونیسم در سوئیس توسط تئودور هرتزل گفته شد: «ما هنگامی موفق به تشکیل دولت اسرائیل خواهیم شد که به وسایل اعلام جهانی و مطبوعات عالم تسلط داشته باشیم.»[۲]
شهید مطهری میگوید:
«در قرآن کریم کلمه «تحریف» مخصوصاً در مورد یهودیها به کار رفته است. اینها قهرمان تحریف در جهان اند… من شنیدهام بعضی از همین خبرگزاریهای معروف دنیا که رادیوها و روزنامهها همیشه از اینها نقل میکنند منحصراً مال یهودیهاست. چرا؟ برای اینکه بتوانند قضایا را در دنیا طوری که دل خودشان میخواهد منعکس کنند و قرآن چه عجیب درباره اینها حرف میزند!»[۳]
رهبر شهید و معظم انقلاب (ره) نیز به استفاده دشمن صهیونیسم از رسانه اشاره کردهاند:
«عمده تبلیغات دشمن دست صهیونیستهاست. این خبرگزاریهای معروفی که در دنیا هستند، اغلبشان متعلق به صهیونیستهاست. بعضی از رادیوهای معروف دنیا هم متعلق به آنهاست.»[۴]
و این کلام و هدف در پروتکلهای دانشوران صهیون نیز آمده است. به عنوان مثال در پروتکل دوازدهم آمده:
«تمام رسانهها که بازگوکننده اندیشههاست باید بهطور کلی در دست ما باشد.
هیچ خبری به هیچ کجا درز پیدا نمیکند مگر اینکه ما اجازه داده باشیم.
تمام کانالهایی که بازگوکننده اندیشههاست باید به طور کلی در دست ما باشد.
هرگونه چاپ و انتشارات باید از آن ما باشد.
ادبیات و مطبوعات، مهمترین و قدرتمندترین ابزار آموزشی هستند. به همین دلیل حکومت ما افسار بیشتر مطبوعات را به دست خواهد گرفت و با این تدبیر ما بالاترین نیروی جهتدهنده به افکار عمومی را در اختیار خود گرفتهایم.»[۵]
علاوه بر اینها موارد متعددی از دستورالعمل کنترل مطبوعات توسط صهیونیسم در پروتکل ها وجود دارد.
بنابراین صهیونیسم به تکاپو افتاد تا برای رسیدن به هدف خود (حکومت جهانی) رسانههای جهان را تحت کنترل و نفوذ خود درآورد به گونهای که هم اکنون از پنج خبرگزاری جهان که انحصار اخبار دنیا را در دست دارند، چهار خبرگزاری متعلق به صهیونیستهاست.
خبرگزاریهای مهم جهان مانند رویتر در انگلستان، فرانس پرس در فرانسه، آسوشیندیرس و یونایتدپرس در آمریکا و تاس در روسیه و بسیاری از خبرگزاریهای کشورهای دیگر.
همچنین بسیاری از روزنامهها و مجلههای مشهور مانند روزنامه نیویورک تایمز، واشینگتن پست و بسیاری از شبکههای خبری و تئاتر و سینما نیز تحت سیطره صهیونیستها قرار گرفتهاند.
باید اعتراف کرد که آنان با در اختیار داشتن قدرت رسانهها و مطبوعات به آسانی قادر هستند، افکار و مواضع مردم جهان را بر ضد یا به نفع موضوعی تحت تأثیر قرار داده و اذهان مردم را به سمت آنچه دوست دارند، سوق دهند و این گونه میتوان از موافقت یا مخالفت آنان با جریان یا جنبشی، اصالت یا وابستگی آن جریان را دریافت.
حال هنگامی که رسانههای صهیونیستی و رسانههای دولتهای استعمارگر حامی صهیونیسم همچون انگلیس و آمریکا و فرانسه به تعریف و تمجید از بهائیت و تبلیغ این فرقه میپردازند، ماهیت استعماری و وابستگی آنها به استعمار، بیش از پیش نشان داده میشود.
رسانههای صهیونی و بهائیت
رسانههای رژیم صهیونیستی و رسانههای وابسته به آن در کنار مسئولان و رهبران صهیونیستی، حمایت وسیع از تشکیلات بهائیت را در دستور کار خود قرار داده و به مناسبتهای مختلف به شرح و تبلیغ بهائیت و تعریف و تمجید از این فرقه به اشکال گوناگون اقدام میکنند.
رسانههای آمریکا ،انگلیس، فرانسه و بسیاری از کشورهای دیگر به شرح مناسبتهای ویژه بهائیت، اماکن بهائیان، مصاحبه با سران محافل ملی بهائیت، گزارش از کنفرانسها و مراسم آنها و… میپردازند که در این مجال اندک فقط به چند نمونه از حمایت رسانههای صهیونیستی رژیم اشغالگر قدس از بهائیت اکتفا میکنیم.
بخش انگلیسیزبان رادیو اسرائیل در روز ۲۹ دسامبر ۱۹۵۲ برنامهای درباره بهائیت پخش کرد و در ابتدا مجری برنامه توضیح داد که اکنون کشور اسرائیل نهتنها مرکز دیانت کلیمی، مسیحی و اسلام است بلکه دیانت چهارمی که دیانت بهائی است نیز مرکزش این سرزمین است.
سپس با روحیه ماکسول همسر شوقی افندی مصاحبه نموده و ایشان درباره تاریخچه بهائیت و سرگذشت بهاء الله و دفن اجساد رهبران بهائیت در فلسطین اشغالی توضیحاتی داد. در این برنامه سپس با لروی آیواس منشی کل هیئت بینالمللی بهائی راجع به حدایق بهائی گفتگو شد.
لطفالله حکیمی، بهائی یهودی تبار و عضو هیئت بینالمللی بهائیان در اسرائیل، نامهای از فلسطین اشغالی به محفل ملی بهائیان ایران نوشته که در آن به شرح انعکاس چگونگی تأسیسات مرکز جهانی بهائیت در مطبوعات اسرائیل پرداخته است:
«این ایام در اسرائیل جراید چه به زبان عبری و چه عربی و چه انگلیسی مقالات مفصلی راجع به دیانت بهائی و مقام اعلی درج مینمایند. ساختمان مقام اعلی، هیجان غریبی بین مردم انداخته به طوری که همه روزه صدها نفوس از سیاحان و از اهالی اسرائیل برای زیارت آن مقام مقدس میآیند.
ای کاش ممکن بود از همه جراید برای شما ارسال مینمودم. امروز در روزنامه یومیه جروزالم پست (Jerusalem post) شرح مفصلی با عکس مقام اعلی درج شده؛ عجالتاً این روزنامه را برای محفل مقدس روحانی ملی و محلی میفرستیم که اگر صلاح بدانند ترجمه نموده، انتشار دهند.»
سپس محفل ملی بهائیان ایران، ترجمه مقاله مذکور را که در شماره شانزدهم اکتبر ۱۹۵۳ در روزنامه جروزالم پست درج شده بود، برای بهائیان در مجله اخبار امری چاپ مینماید.
نشریه هفتگی جروزالم پست نیز در شماره ۲٦ آوریل ١٩٦٣ خود، انتخاب اولین دوره اعضای کادر مرکزی بهائیان جهان، موسوم به بیتالعدل اعظم و اسامی منتخبین و خبر حرکت آنها برای شرکت در کنفرانس لندن را درج میکند.
این نشریه همچنین سکوت یک دقیقهای بهائیان به مناسبات مرگ رئیسجمهور اسرائیل (اسحاق بن زوی) و پیام تسلیت آنان را منتشر کرده است.
روزنامه انگلیسی زبان جروزالم پست همچنین در دو صفحه کامل به شرح و تفسير كتاب «عبدالبهاء» نوشته حسن (موقر) بالیوزی میپردازد که مقدمه این مقاله نیز توسط یک بهائی به نام «بهیه آدمس» نوشته شده است.
جالب اینکه مقاله دیگری که توسط یک روزنامهنگار معروف اسرائیلی پیرامون بهائیت تهیه شده بود به همراه عکسهای جالبی در همین شماره درج میشود و نیز بعضی از روزنامههایی که به زبان عبری منتشر میشود خلاصهای از آن را درج میکنند.
بهائیان به بهانه مناسبتهای مختلف، مراسم گوناگونی را برگزار میکنند که همین مراسم فرصت بسیار مناسبی را برای تبلیغ بهائیت در اختیار نشریات اسرائیلی قرار میدهد؛ مثلاً به مناسبت صدمین سال ورود حسینعلی نوری (بهاء) به فلسطین در سال ۱۳۴۷ مراسمی در اسرائیل برپا شد.
به نوشته یکی از بهائیان ایرانی به نام خانم فریده سبحانی که برای حضور در این برنامه به اسرائیل سفر کرده بود جراید مختلف اسرائیل هر یک به نحوی با عکس و تفصیلات درباره این روز تاریخی و همچنین درباره امر جهانی بهائی به قلم فرسایی پرداختند.
از جمله روزنامه «جروزالم پست»، مقاله مشروحی انتشار داد و روزنامه استاندارد، مقاله مشروح خود را با عنوان پیام امید بخش شروع کرد در این گزارش اضافه شده که به این مناسبت، سازمان توریستی اسرائیل نیز چندین بار جشنهای باشکوهی در زیباترین هتلهای حیفا برپا نموده است و از جمله در میهمانی دیگری مشهورترین هنرمندان اسرائیل، سرودها و ترانههای بسیار زیبایی به افتخار دوستان بهائی خواندند.
همچنین در مراسم جشنی که به مناسبت افتتاح ساختمان مرکزی بهائیان در حیفا برگزار شد، از خبرنگاران رادیو تلویزیونهای جهان برای پوشش خبری مراسم دعوت شده بود. گردانندگان مراسم رژیم صهیونیستی از خبرنگاران، خواستار نشر مطالب مختلفی به نفع رژیم صهیونیستی و بهائیت بودند.
صهیونیستها نهتنها در رسانههای خود به حمایت از بهائیان پرداختهاند، بلکه با توجه به روابط حسنه بهائیت و صهیونیسم در خبرگزاریها و شبکههای رادیویی و تلویزیونی بهائیان را به خدمت گرفتهاند و در برخی خبرگزاریها حتی رئیس شبکهها نیز بهائی میباشد.
به عنوان مثال شبکه رادیویی فارسیزبان «بی بی سی» برای مقابله با تبلیغات رادیو فارسی زبان برلین آلمان و همچنین توجیه اشغال نظامی ایران توسط نیروهای بریتانیا و اتحاد جماهیر شوروی در دوم دی ۱۳۱۹ درست هشت ماه قبل از حمله متفقین به ایران در شهریور ۱۳۲۰ آغاز به کار کرد.
نکته حایز اهمیت تصدی مسئولیت حسن موقر بالیوزی از رهبران سرشناس بهائیت و یکی از ایادی امر الله در این شبکه بود. وی از اعضای خاندان افنان و از اقوام نزدیک میرزا علیمحمد باب بود.
او چند ماه قبل از عضویت در بی بی سی به عضویت مجمع ملی بهائیان «رضوان» در آمده و همچنین از نزدیکترین مشاوران شوقی افندی و نویسنده حدود ده اثر در مورد بهائیت میباشد. او در هجدهم آگوست ۱۹۸۱ با روحیه ماکسول مصاحبهای کاملاً تبلیغاتی داشته که این نمونهای از تأثیرگذاری او در این شبکه میباشد.
کادرسازی این فرد از همکیشان خود روزبهروز به نفوذ این فرقه در بی بی سی فارسی افزود تا آنجا که از سی عامل آن بیش از نیمی اعضای فرقه ضاله بهائیت هستند و این گونه این رسانه به تریبون تبلیغاتی امن این فرقه گمراه تبدیل شده است.
نکته جالب اینکه غالب گزارشگران این شبکه تنها یک رمز موفقیت دارند و آن هم خوشخدمتی به دوستان عبدالبهاء و بهائیت میباشد.
وب گاه جهانی بی بی سی نیز که در سال ۱۳۷۹ ش افتتاح شد، به مدیریت یک نفر بهائی به نام «بهروز آفاق» اداره میشود که بعدها مدیر شبکه تلویزیونی بی بی سی فارسی شد.
شبکه VOA که بخش فارسیزبان آن در آوریل ۱۹۷۹ م شروع به کار کرده نیز مأوای بهائیان است. احمدرضا بهارلو که از ۲۲ نوامبر ۱۹۷۹ فعالیت خود را در این شبکه آغاز کرده، گرچه خود وی ادعا میکند، بهائی نیست اما تمایل زیادی به نزدیکی با بهائیان دارد؛ به طوری که در استخدام و گزینش همکاران فارسی، بهائیان را انتخاب میکند.
نخستین همکاران وی «رامش راسخ»، «بهروز عباسی» و «اکبر ناظمی» بودند که دو نفر نخست از بهائیان معروف در رادیو تلویزیون دوران پهلوی در ایران بودند. بعد از او «شیلا گنجی» به عنوان رئیس بخش فارسی VOA مشغول به کار میشود و بلافاصله گروهی از معروفترین بهائیان وارد چرخه مدیریت صدای آمریکا میشوند. بهگونهای که کارمندان غیر بهائی اخراج یا مستعفی شده و جای آنها را چهرههای شاخص تلویزیونی «صدای دوست»، ارگان رسمی بهائیان در حیفا و اسرائیل میگیرند.
همچنین در بخش رسانههای مکتوب برخی از نویسندگان یهودی در کتب خود به تعریف و تمجید بهائیت پرداخته و یا کتابهای بهائیان را تجدید چاپ نمودهاند. به عنوان مثال در سال ۱۸۹۹م پس از تشکیل کنفرانس صهیونیسم واقع در سوئیس شرقشناسان یهودی به خصوص تومانسکی کتاب بهاء الله را منتشر نمود و در سومین کنفرانس تاریخ ادیان در آکسفورد آن را جزء مجموعه گزارشهای این کنفرانس انتشار دادند.
به علاوه در سال ۱۹۰۹م هيبولت ورینوس یهودی کتابی در پاریس تحت عنوان «تاریخ و ارزشهای اجتماعی بهائیت» منتشر کرد.
بخشی دیگر از حمایتهای اسرائیل از این فرقه را میتوان در خدمات توزیع نشریات بهائی منتشر شده ایران دانست که این نشریات از طریق اسرائیل برای بهائیان در سراسر جهان ارسال میشود.
مؤید این مطلب نامهای است، از یک بهائی به نام عزتالله زهرایی ساکن فرانسه که در آهنگ بدیع از مجلات بهائیان ایران درج شده است. او در قسمتی از نامه مینویسد: «شمارههای مجله زیبای شما مرتباً از طریق ارض اقدس [اسرائیل] به اینجانب میرسد.»
همه این امور به وضوح از هماهنگی رسانههای صهیونیستی برای تبلیغ بهائیت و حمایت از آنها حکایت دارد که این حمایتها به همین چند موردی که ذکر شد، محدود نمیشود ولكن شرح تمام آنها نیز در این مجال اندک نمیگنجد.
حالا این مواردی که گفته شد مربوطه به سالها و دهه های قبل می باشد، ولی موضوع حمایت رسانه ای صهیونیسم در دهه ها و سال های اخیر بسیار جدی تر می باشد. بخصوص با ورود سایت های اینترنتی و شبکه های اجتماعی مثل اینستاگرام و تلگرام و یوتیوپ و … این حمایت بسیار بیشتر شده است که در شرح این قضیه می توان دهها مقاله و کتاب نوشت.
منبع: زینب سادات انوری، پیوند بهائیت و صهیونیسم، صص ۱۶۹- ۱۷۸
[۱]. میر ابوالفتح دعوتی، نفوذ صهیونیسم بر مطبوعات، ص۲۸
[۲]. همان، ص۲۸
[۳]. مرتضی مطهری، حماسه حسینی، جلد۱، ص۱۳
[۴]. سخنان رهبری در ۱۷/۰۱/۱۳۷۰
[۵]. عجاج نویهص، پروتکلهای دانشوران صهیون، صص ۳۰۷- ۳۱۶
ارتباط با ما: bahaismiran85@gmail.com
