دفاع معنا دار بهائیت از اهل سنت !!!

سه شنبه, 21 فروردين 1397 09:26 نوشته شده توسط  اندازه قلم کاهش اندازه قلم کاهش اندازه قلم افزایش اندازه قلم افزایش اندازه قلم

بهائیت در ایران : کابران گرامی بطور قطع مثل معروف " یک سوزن به خدت بزن بعد یک جوالدوز ( سوزنی با قطر زخیم که برای دوختن پارچه ها ی زخیم مورد استفاده قرار میگیرد ) به دیگران " را شنیده اید این مثل مصداق کامل رفتار و اعتقاد یک بهائی است عرض میکنم

جناب بها اعلام داشتنند " همه صفات انسانی را دارید تا زمانی که بهائی باشید " معنا و مفهوم این جمله آن است که اگر بهائی نباشید از صفات انسانی بی بهره اید جز این نمی توان این جمله را معنا کرد. ظاهرا دست اندر کاران شبکه هی بهائی از این جملات غافلند و یا اینکه نمیخواهند این جملات رهبرانشان را بشنوند . حالا آمدند و به رفتار با اهل سنت انتقاد هم میکنند . !!!

به نظر میرسد این وابستگان کر و کور فراموش کرده اند که اساسا نمیتوانند با آن سیاستی که استعمار گر پیر در دنیا ترویج داده ایجاد تفرقه و بهره برداری از آن را بعنوان ابزاری برای اختلاف افکنی مورد استفاده قرار دهند . جریان اهل سنت و تشیع در حوادث خصوصا اخیر در کشورهائی با اغلبیت اهل سنت در کنار هم در مقابل دشمنان اسلام ایستاده اند . دقت کنید :

کانال خبری وابسته به تشکیلات بهائیت، با انتشار پیامی، از توهین به مقدسات اهل سنت در کتاب‌های درسی مدارس ایران انتقاد کرد. جالب است بدانیم که در حالی نویسندگان بهائی، از بیان ماهیت یک جاعل حدیث در کتب آموزشی به عنوان الگویی نامناسب، ابراز نگرانی می‌کنند که پیشوایان این فرقه در کتب‌شان به بسیاری از مردم دنیا توهین کرده‌اند!(1)

 

متنی که تشکیلات بهائیت به عنوان توهین به مسلمانان اهلسنت از آن یاد کرد، عبارت از علّت اسلام آوردن و انحرافات ابوهریره پس از پیامبر اسلام، در قالب بیان عدم انتخاب الگوهای نامناسب بوده است.
لذا در نقد و بررسی این ادعای تفرقه‌افکنانه‌ی تشکیلات بهائی می‌گوییم:
اولاً: شکی نیست که از ابوهریره، می‌توان به عنوان شخصی فاسد در تاریخ اسلام یاد کرد. شخصیتی که به علّت فساد مالی و جعل تعداد بی‌شماری روایات و منتسب کردن آن‌ها به پیامبر عظیم الشأن اسلام، حتی عمر بن خطاب را به مجازات و تنبیه خود واداشت.(2) بنابراین معرفی چنین شخصیتی به عنوان الگویی نامناسب، چگونه می‌تواند توهین به مقدسات اهل سنت تلقی شود، حال آن‌که در منابع اهل سنت نیز از او به عنوان دروغگوترین افراد یاد شده است؟!(3)
ثانیاً: جالب است بدانیم که در حالی نویسندگان بهائی، از بیان ماهیت یک جاعل حدیث در کتب آموزشی ابراز نگرانی می‌کنند که پیشوایان این فرقه در کتب به اصطلاح دینی‌شان به بسیاری از مردم دنیا توهین کرده‌اند! همچنان که پیامبرخوانده‌ی بهائیت، تمامی مخالفین خود را حیوان خطاب کرده (4)و حتی ذکر نام انسانیت بر آنان را، گناهی نابخشودنی دانسته است.(5) وی همچنین مخالفین خود را با القابی نظیر خَر، مشرک، مکار، متوهم و... خطاب کرده است.(6)
از طرفی بسیاری از اقوام و ملّیت‌های مختلف نیز آماج توهین‌ها و هتاکی‌های پیشوایان بهائی قرار گرفته‌اند. همچنان که پیامبرخوانده‌ی بهائیت، با وحشی خواندن جمعیت چندین میلیونی ترک‌زبانان، فرمان به دوری از آنان داده است.(7)وی همچنین مردم سوریه را نحس و به دور از رحمت الهی دانسته است.(8) عبدالبهاء نیز با تشبیه سیاه‌پوستان آفریقایی به گاوهایی، در شکل انسان دانسته (9) از
 مردم شریف ایران، با لقب شرور یاد کرده و از مصیبت‌هایی که هموطنانش به آن دچار شدند، ابراز خوشحالی نموده است.(10)
با این حال باید خطاب به تشکیلات بهائیت گفت که اگر معرفی یک جاعل حدیث را به عنوان الگویی نامناسب،
 توهین به جماعت اهل سنت قلمداد می‌کنید، در ابتدا باید کتاب‌های پیشوایان‌تان را که سرشار از توهین به تمام اقوام و ملّیت‌هاست را از بین ببرید.
اما بدون شک
 احترام به عقاید انسان‌ها در بهائیت، هیچ مفهومی نداشته و تنها هدف این فرقه، ایجاد نفاق در ایران و همراهی اقلّیت‌ها با خود برای مقابله با انقلاب اسلامی است. لذا از این‌روست که بهائیت، از عمل داعشی صفت صوفیان در پاسداران جانب‌داری می‌کند، از عدم مشروعیت همجنس‌بازی در ایران گلایه می‌کند و هنگامی که نماینده‌ی آشوریان در مجلس، برخورد جمهوری اسلامی با اقلّیت‌ها را عادلانه توصیف می‌کند، او را خائن خطاب می‌کند.

پی‌نوشت:
1- به نقل خبرگزاری‌های وابسته به تشکیلات بهائیت.
2- ر.ک: بصری زهری، الطبقات الکبری، بیروت: دار صادر، ج 4، ص 335؛ شیخ الشباب، تاریخ أبی رزعة الدمشقی، بیروت: دارالنشر، ج 1، ص 73؛ إبن هبة الله شافعی، تاریخ مدینة دمشق، بیروت: دار الفکر، ج 67، ص 343.
3-ر.ک: إبن أبی الحدید، شرح نهج‌البلاغه، بیروت: دار الکتب العلمیة، ج 4، ص 40.
4-حسینعلی نوری، بدیع (در جواب اسئله قاضی)، چاپ سنگی از روی نسخه‌ی خطی، کاتب حرف الزاء، ربیع الأول، ص 213.
5- همان، ص 140.
6-همان، ص 174.
7- ر.ک: اسدالله فاضل مازندرانی، اسرار الآثار خصوصی، بی‌جا: مؤسسه‌ی ملّی مطبوعات امری، 124 بدیع، ج 2، ص 154.
8-ر.ک: اسدالله فاضل مازندرانی، اسرار الآثار خصوصی، جلد 5، صفحه 200؛ به نقل از شبکه‌های مجازی بهائیت.
9- ر.ک: عبدالبهاء، خطابات، مصر: فرج‌الله زکی الکردی، 1921 م، ج 3، ص 48.
10-مجله‌ی آهنگ بدیع، سال چهارم، 1328، شماره‌ی 5، ص 3؛ عباس افندی، مکاتیب، بی‌جا: مؤسسه‌ی ملّی مطبوعات امری، 133 بدیع.

 

خواندن 200 دفعه
این مورد را ارزیابی کنید
(0 رای‌ها)

معرفی رهبران بهائیت

  • زرین تاج قزوینی

     

    زرین تاج قزوینی (فاطمه یا ام السلمه) مشهور به طاهره قُرهالعَین یا طاهره بَرَغانی (زاده 1228 قمری برابر با 1823 میلادی در قزوین - درگذشته 1268 قمری برابر با 1850 میلادی).

     

    ادامه مطلب...
  • شوقي افندي

    شوقي افندي ملقب به شوقي رباني (1314-1377/1336ش) فرزند ارشد دختر عبدالبهاء بود که بنا به وصيت وي، در رساله اي موسوم به الواح و وصايا به جانشيني وي منصوب شده بود.

    ادامه مطلب...
  • علی محمد باب

    علی محمد باب شیرازی، موسس بابیت است. او شاگرد سید کاظم رشتی بود که با بهره گیری از افکار شیخیه، ادعای بابیت، امامت، خدایی و … کرد و در آخر توبه نامه نوشت و خود را هیچ دانست.

    ادامه مطلب...
  • سید کاظم رشتی

    سيد كاظم رشتي بن سيد قاسم بن سيدحبيب از سادات حسيني مدينه ، زبده ترين شاگرد شيخ احمد احسائي بود که پس از مرگ شيخ رهبري  شيخيه را برعهده گرفت.

    ادامه مطلب...
  • عباس افندی (عبدالبهاء)

    عباس افندي (1260-1340) ملقب به عبدالبهاء، پسر ارشد ميرزا حسينعلي است و نزد بهائيان جانشين وي محسوب مي گردد.

    ادامه مطلب...

مبارزان با بهائیت

cache/resized/ccaca808332350bd352314a8e6bdb7dd.jpg
یکی از حوادث مهم زندگی آیت الله بروجردی تقارن سال
cache/resized/a2c88199bdee2998adc4f97d46fdb662.jpg
ملا محمد سعید بارفروشی معروف به سعید العلما یکی