تروريسم در عراق

یکشنبه, 16 تیر 1398 20:19 نوشته شده توسط  اندازه قلم کاهش اندازه قلم کاهش اندازه قلم افزایش اندازه قلم افزایش اندازه قلم

 بهائیت در ایران:  در این مطلب تلاش داریم پرده از رازي بزرگ درکتاب ايقان برداشته شود .

پيش ترادعاي بهاءاله را در مورد" سطوت" ظهور جديد مورد ارزيابي قرار داده بوديم و نکاتي را در نقد آن نگاشته بوديم اما با مطالعه شواهد و قرائن تاريخي ، ديگرنکته جديدي بر ما مکشوف گرديد که بسيار مهم،عميق، تفکر برانگيز و قابل توجه است و آن موضوع تروريسم ايجاد شده توسط بابيان به سر کردگي بهاءاله در روز گار حضورشان در عراق است. که بهاءاله از آن در کتاب ايقان با عنوان" سطوت الهي " ياد مي کند يعني اکنون ظهورجديد آن چنان قدرتمند شده به نوعي که از هيمنه وسطوت آن همگان در اين ايام به ناچارمجبورند خود را بابي و معتقد به اين ظهور بنامند و براين امر هم خدا راشکر مي کند !(ايقان - ص 48 س 12)

بهاءاله خواهري دارد به نام "عزيه خانم" که بابي بوده است و با جمع تبعيدشدگان بابي به عراق ، به آنجا آمده و همچون ديگر بابيان تحترهبري برادرش ميرزا يحيي صبح ازل- رهبربلا منازع بابيان - در آن ديار روزگار مي گذرانده است.

او زني بوده با اطلاع و نويسنده اي توانا (که گفتيم همه فرزندان ميرزا عباس نوري از جمله بها و ازل و عزيه تحت تر بيت و آموزش پدرشان که منشي در بار بوده انشاء و ترسل را به خوبي از پدرآموخته بودند ) که وقايع دوران حضورشان در عراق را به خوبي به نگارش در آورده است وکتاب او متن مستند مهمي در مورد آن برهه تاريخ بابيه بشمار مي رود. پس از بالا گرفتن اختلاف ازليان و بهائيان و آشوب ها و زد وخوردهاي آنها که منجر به اخراجشان از عراق مي شود ، عبد البها از عکا به عمه اش عزيه خانم نامه اي مي نويسد( که بعد ها نزدبهائيان به" لوح عمه " معروف مي شود )و در آن نامه اورا به پذيرش امر بها ءاله دعوت مي کند(اين نامه در کتاب مکاتيب عبدالبها مجلد دوم در چهارده صفحه آمده است)

پس از آن عمه خانم در پاسخ به نامه عبدالبهاء"عباس افندي عبدالبها ، رساله مهمي مي نوبسد به نام " تنبيه النائمين" در 141 صفحه که از اسناد مهم بابيه به شمار مي رود و توسط خودآنان چاپ شده است که از حقايق تاريخي مهمي که در آن دوران اتفاق افتاده پرده برميدارد و از اسناد منحصر به فرد تاريخي براي پژوهشگران حوزه بابيت و بهائيت بشمارميرود. اودر آن کتاب به تصريح تمام از رياست طلبي برادرش بهاءاله سخن مي گويد که با يارانش در دو سه سال آخر توقف در بغداد دست به ترور مخالفان خود و آدمکشي وخونريزي هاي قاسيانه و دزدي و خنجر زني و قمه کشي و فساد و خلاف کاري مي زده اند و رعب و وحشت عجيبي در تمام شهر ايجاد کرده بودند.( عبد البها نيز در کتاب مکاتيب به اين رعب و ترس و وحشت تصريح نموده از آن به زلزله ياد مي کند که بعدا به آن اشاره خواهيم کرد) به نوعي که حتي بعضي بابيان معتقد از رفتار آنها منزجر شده بخاطراين افعال زشت از دين بيان برگشته و اين شعر را در محافل و مجالسشان در مورد ميرزاحسينعلي بهاءاله مي خواندند :

اگر حسينعلي ، مظهر حسين علي است هزاررحمت حق بر روان پاک يزيد !!

تنبيه النائمين (بيدار کردن خوابيدگان)ص 15

 عزيه خانم "خواهر بهاءاله و عمه عبد البها در مورد رياست طلبي برادرش بهاءاله دراواخرايام حضور در عراق و ترور ها و خونريزي هاي او و يارانش در آنجا در رساله تنبيه النائمين اين چنين گزارش مي کند :"جمع آوري بعضي از قلاش و اوباش هاي ولايات ايران وجسته گريخته هاي آنسامان را که در هيچ زمان به هيچ مذهبي داخل نشده و به هيچ پيغمبري ايمان نياورده وبغير از مال مردم بردن به شغلي نشتافته با آن ادعاي حسيني کردن اشرار" مرکردار"را به دور خود جمع نمودنداز هرنفسي که غير از رضاي خاطر ايشان نفس بر آمدکوبيدند واز هر حلقي که بغير از خضوع به ايشان حرفي بيرون آمد بريدند ودر هر دليکه دراو سواي محبت ايشان بود شکافتند.اصحاب طبقه اول که اسامي شان مذکور شد  ، قبلا اسامي چند نفر از آنان مثل جناب حاج سيد محمد اصفهاني و جنابحاج سيد جوادطباطبائي حکيم کربلا ئي و ملا محمد جعفر کاشي و آخوند ملا رجبعلي ومتولي باشي قمي را ذکر مي نمايد )از خوف آن جلادان خونخوار به عزم زيارت اعتاب شريفه به جانب کربلا و نجف و برخي به اطراف ديگر هزيمت نمودند.سيد اسمعيل اصفهاني را سر بريدندو حاجي ميرزا احمد کاشي را شکم دريدند.آقا ابوالقاسم کاشي را کشته در دجله ا نداختند. سيد احمد را به پيشدوکارش را ساختند.ميرزا رضا خالوي حاجي سيدمحمد رامغز سرش را به سنگ پراکندند و ميرزا علي را پهلويش را دريده به شاهراه عدمش راندندو غير از اين اشخاص جمعي ديگررا در شب تار کشته اجساد آنها را به دجله انداختند وبعضي را روز روشن در ميان بازارحراج با خنجر و قمه پاره پاره کردند چنانچه بعضي ازمومنين و معتقدين را ،اين حرکات فاسخ اعتقاد و ناسخ اعتماد گرديد بواسطه اين افعال زشت و خلاف کاري ها از دين بيان عدول کرده و اين بيت را انشاءنموده در محافل مي خواندند و مي خنديدند :

اگر حسينعلي ،مظهر حسين علي است هزار رحمت حق برروان پاک يزيد

و مي گفتند ما هر چه شنيده بوديم حسين مظلوم بوده است نه ظالم ! (همان. ص 15)

*****************

او سپس در پاسخ قسمت ديگري از نامه برادر زاده اش (عبد البها ) مي گويد: "جناب ابوي(يعني بهاءاله که پدر عبد البهاء باشد) کاري کردند بخلاف ديد و مشي انبيا و حکم خدا که فرموده "و قولوا قولا لينا " . اشراري که خود را منسوب به اينطايفه کرده وبي دين و لامذهب صرف بوده چون سيد ببر کاشي و شاه ميرزاي کاشي ،اغوا نموده علاوه بر قتل آن مظلو مين که از مومنين بيان شهيد کردند اراده به قتل ملاآقاي در بندي کرده که اورا کشته اموال او را ببرند و اين حرکت زشت چون تير انداختن به شاه ايران سبب اختلال حال و اغتشاش امر قاطبه بيا نيين و اسباب تحير بلکه موجب تنفراغلبي ازعلماء بزرگ گرديده که کسي را که برهاني باهر و بينه اي بين در دست است شايسته نيست که فساد و فتنه آغازد و خود را مورد توبيخ عارف و عامي سازد.(همان .ص 54 )

******************

عزيه خانم در قسمت ديگري از رساله اش ، اشاره به عبارتي از عبد البها که گفته "مقامات هر کسي از روش وسلوک او واضح و مشهود گردد" مي نويسد:

"اينکه نوشته ايد مقامات هر نفوسي از روش و سلوک او واضح و مشهود گردد، روش و سلوکي که عند الله مرضي و محبوب باشد ندانستم کدام بود (؟!) : معارضه بانقطه بيان و مخالفت با کتاب و سنت و حکم به قتل جمعي از ادلاء بيان چون جناب حاجي سيد محمد اصفهاني و غيره درعکا ودر کربلا چون ملا رجبعلي قهير و برادرش و درکاظمين مثل ميرزا بزرگ کرمانشاهي ودر عکا جمعي از مومنين ديگر ...احدي را نبايدمحزون نمايد چه جاي آنکه با کمال قساوت قلب ، حکم به قتل چنين بزرگواران نمايد : من قتل نفسا متعمدا فجزائه جهنم به گمان اينکه بواسطه قتل اين نفوس مقدسه انوار الهي خاموش و عهدي که بسته اند فراموش خواهد شد .روش و سلوکي غير از عوام فريفتن وخواص کشتن و انکار حق کردن و دعوي ناحق نمودن و... شرب دخان کردن و فتوي به ملاهي و مناهي دادن و صراحه دروغ گفتن و تهمت زدن و افترا بستن و اسمش را پلتيک الهي گذاردن ونسبت کذب به نقطه بيان دادن ،سلوک و روشي ديگر ديده و شنيده نشده..." (همان ص 63 )

************************

از همه جالب تر آنکه عبد البها سخنان عمه اش را در مورد تروريسم و قتل و غارت بابيان درعراق به سر کردگي پدرش را ، انکار نمي کند بلکه به نوعي آن را تاييد نموده و با اين عبارت از آن ياد مي نمايد:

"زلزله در ارکان عراق انداخت و اهل نفاق (منظورش بابيان طرفدار ازل ومخالف بهاءاله است ) را هميشه خائف و هراسان داشت.سطو تش(مقايسه کنيد کلمه"سطوت" درسخن عبد البها را با کلمه" سطوت" به کار رفته در ايقان توسط بهاءاله) چنان در عروق  و اعصاب نفوذ نموده بود که نفسي در کربلا و نجف در نيمه شب جرات مذمت نمي نمود و جسارت بر شناعت نمي کرد تا آنکه کل طوائف و ملل متفق شدند و پاي دول درميان آمد از عراق به مدينه کبيره               ( اسلامبول )هجرت شد.(مکاتيب جلد دوم 177 ). اين است دين مدعي وحدت عالم انساني و صلح و محبت و که کارش را با ترور و قتل و فساد و خونريزي آغاز نموده  است به اعتراف کتابهاي خودشان و شاهدان   واقعه از نزديکترين خويشاوند انشان !!

 

خواندن 72 دفعه
این مورد را ارزیابی کنید
(0 رای‌ها)

معرفی رهبران بهائیت

  • زرین تاج قزوینی

     

    زرین تاج قزوینی (فاطمه یا ام السلمه) مشهور به طاهره قُرهالعَین یا طاهره بَرَغانی (زاده 1228 قمری برابر با 1823 میلادی در قزوین - درگذشته 1268 قمری برابر با 1850 میلادی).

     

    ادامه مطلب...
  • شوقي افندي

    شوقي افندي ملقب به شوقي رباني (1314-1377/1336ش) فرزند ارشد دختر عبدالبهاء بود که بنا به وصيت وي، در رساله اي موسوم به الواح و وصايا به جانشيني وي منصوب شده بود.

    ادامه مطلب...
  • علی محمد باب

    علی محمد باب شیرازی، موسس بابیت است. او شاگرد سید کاظم رشتی بود که با بهره گیری از افکار شیخیه، ادعای بابیت، امامت، خدایی و … کرد و در آخر توبه نامه نوشت و خود را هیچ دانست.

    ادامه مطلب...
  • سید کاظم رشتی

    سيد كاظم رشتي بن سيد قاسم بن سيدحبيب از سادات حسيني مدينه ، زبده ترين شاگرد شيخ احمد احسائي بود که پس از مرگ شيخ رهبري  شيخيه را برعهده گرفت.

    ادامه مطلب...
  • عباس افندی (عبدالبهاء)

    عباس افندي (1260-1340) ملقب به عبدالبهاء، پسر ارشد ميرزا حسينعلي است و نزد بهائيان جانشين وي محسوب مي گردد.

    ادامه مطلب...

مبارزان با بهائیت

cache/resized/ccaca808332350bd352314a8e6bdb7dd.jpg
یکی از حوادث مهم زندگی آیت الله بروجردی تقارن سال
cache/resized/a2c88199bdee2998adc4f97d46fdb662.jpg
ملا محمد سعید بارفروشی معروف به سعید العلما یکی