طنزی با عنوان احکام بهائی (بخش دهم )

جمعه, 06 تیر 1399 04:51 نوشته شده توسط  اندازه قلم کاهش اندازه قلم کاهش اندازه قلم افزایش اندازه قلم افزایش اندازه قلم

دو حکم از احکام حسینعلی

بهائیت در ایران :  اگر در بعضی احکام که از حسینعلی نوری صادر می شود تاملی داشته باشیم متوجه می شویم که حسینعلی در صدور حکم هیچ دلیل قانع کننده ای نداشته و صرفا برای آنکه با اسلام مخالفت داشته باشد و یا اینکه روش و منش و آداب اسلامی را از ذهن مردم پاک کند، این حکم را صادر کرده است. لذا از همین جا عناد و دشمنی او با اسلام و مسلمین را می توان فهمید.

 

1- تراشیدن موی سر

بهاء در اقدس می گوید: لاتحلوقوا روسکم قد زینها الله بالشعر و فی ذلک لآیات لمن ینظر الی مقتضیات الطبیعة من لدن مالک البریة انه لهو العزیز الحکیم- موی سر خودتان را نتراشید که خداوند سرهای شما را به واسطه ی موی زیبا کرده است و در این حکم آیاتیست برای کسی که به مقتضیات طبیعت نظر می کند. (1)
و در گنجینه ی احکام از قول عبدالبهاء نقل می کند که: مادامی که سر را مو خلق شده، یقین است که در آن حکمتی است لهذا حلق راس مضر است چنان که طبا و فنا این ثابت است.(2)
در موضوع حلق راس چون برخلاف خود آرائی و تمایلات نفسانی جوانان هوی پرست است، به مقتضیات طبیعت متمسک شده و آن را تحریم می نماید. ولی در مواردی که مقتضیات طبیعت با هوس رانی و شهوت پرستی و ظاهر سازی مردم توافق نداشته باشد، بدون کوچک ترین توجه و اعتناء به طبیعت تمایلات نفسانی آنان تامین شده و مطابق دلخواه ایشان حکم صادر می شود، چنان که در تراشیدن موی صورت و امثال آن گفته شد.

و این است ادله احکام پیامبر قرن نوزدهم.
 2- روی منبر نشستن
یکی از احکام و آداب جدید مسلک بهائیت، تحریم صعود بر منابر است، در اقدس می گوید: قد منعتم عن الارتقاء الی المنابر من اراد ان یتلو علیکم آیات ربه فلیقعد علی الکرسی الموضوع علی السریر- ممنوع هستید از اینکه روی منبر بنشینید و چون کسی خواهد آیات خدا را بخواند لازم است روی کرسی بنشیند.(3)
جناب میرزا فکر نکرده است که منبر و صندلی با همدیگر تفاوتی نداشته و در مقام حقیقت و روحانیت (که سزاوار است هر مسلک و آئینی روی آن برقرار و محکم گردد) امتیازی برای صندلی نیست آری برای صندلی از جهات دیگر امتیازاتی هست:
1- ساخت منبر بسیار طبیعی و ساده است برخلاف صندلی.
2- منبر از آثار و صنایع مسلمین است ولی صندلی از ممالک خارج و از صنایع اجانب است.
3- روی صندلی نشستن برخلاف آداب باستانی و ملی بوده، و نمونه ی اجنبی پرستی و تقلید ملل دیگر است، و این معنی در نظر میرزا محبوب و مطلوب است.
4- منبر مخصوصا که پله های متعددی
  داشته باشد، مقتضی اجتماع و حضور شنوندگان زیاد و کثرت جمعیت است، و میرزا به قرینه احکام دیگر (از قبیل تحریم جماعت) با این معنی مخالف است.
اگر این دو حکم را در کنار دیگر احکام حسینعلی نوری بگذاریم متوجه خواهیم شد که پیغمبر بهائیان با منبر و سر تراشیدن و امسال آن هیچ خصومتی ندارد، بلکه فقط می خواهد روش و منش و آثار مسلمین را حداقل از میان پیروان خود کنار بزند. لذا عناد و دشمنی حسینعلی نوری با اسلام و مسلمین از همین احکام فهمیده می شود.

 پی نوشت:

1- صفحه 14 سطر 4

2- صفحه 250

3- صفحه 41 سطر 8

خواندن 9 دفعه
این مورد را ارزیابی کنید
(0 رای‌ها)

معرفی رهبران بهائیت

  • زرین تاج قزوینی

     

    زرین تاج قزوینی (فاطمه یا ام السلمه) مشهور به طاهره قُرهالعَین یا طاهره بَرَغانی (زاده 1228 قمری برابر با 1823 میلادی در قزوین - درگذشته 1268 قمری برابر با 1850 میلادی).

     

    ادامه مطلب...
  • شوقي افندي

    شوقي افندي ملقب به شوقي رباني (1314-1377/1336ش) فرزند ارشد دختر عبدالبهاء بود که بنا به وصيت وي، در رساله اي موسوم به الواح و وصايا به جانشيني وي منصوب شده بود.

    ادامه مطلب...
  • علی محمد باب

    علی محمد باب شیرازی، موسس بابیت است. او شاگرد سید کاظم رشتی بود که با بهره گیری از افکار شیخیه، ادعای بابیت، امامت، خدایی و … کرد و در آخر توبه نامه نوشت و خود را هیچ دانست.

    ادامه مطلب...
  • سید کاظم رشتی

    سيد كاظم رشتي بن سيد قاسم بن سيدحبيب از سادات حسيني مدينه ، زبده ترين شاگرد شيخ احمد احسائي بود که پس از مرگ شيخ رهبري  شيخيه را برعهده گرفت.

    ادامه مطلب...
  • عباس افندی (عبدالبهاء)

    عباس افندي (1260-1340) ملقب به عبدالبهاء، پسر ارشد ميرزا حسينعلي است و نزد بهائيان جانشين وي محسوب مي گردد.

    ادامه مطلب...

مبارزان با بهائیت

cache/resized/ccaca808332350bd352314a8e6bdb7dd.jpg
یکی از حوادث مهم زندگی آیت الله بروجردی تقارن سال
cache/resized/a2c88199bdee2998adc4f97d46fdb662.jpg
ملا محمد سعید بارفروشی معروف به سعید العلما یکی